Gebeurtenissen in Parijs in Jip en Janneke taal

De wereld is in rouw. De vrijheid van meningsuiting is in het hart geraakt….. De gebeurtenissen in Parijs, zijn met geen pen te beschrijven. Het is NIET te bevatten, dat mensen ZO ver kunnen gaan voor het geloof.

Wij volwassen mensen kunnen dit niet bevatten, maar wat dacht je van onze kinderen??? Het is de hele dag in de media. Je kunt geen tv of radio aan zetten en er komt nieuws over Parijs. Logisch, normaal en begrijpelijk natuurlijk. Maar anderzijds zou je graag even struisvogel willen spelen. Met je kop in het zand en gewoon net doen of het er niet is…. Maar zo werkt het natuurlijk niet.

Ik zat vandaag al te denken….. HOE ga ik dit in “Jip en Janneke-taal ” aan Just uitleggen, als hij er naar vraagt? Er bestaat namelijk geen Jip en Janneke-taal voor zulke gruweldaden. Dan maar hopen dat hij er niks van meekrijgt…..hij is pas 6 dus die kans is aanwezig. Maar helaas was dit laatste een soort van wishful thinking want na het eten kwam Denis naar mij toe: “Suus, Just vraagt of er een heel leger dood is gegaan want zoiets had hij gehoord op de radio ?” “HOE vertellen we dit hem?” en eerlijk gezegd had ik even geen gepast antwoord klaar. Waar we het allebei over eens waren, was dat we het hem wel goed uit moesten proberen te leggen, maar zo min mogelijk beladen, dus Denis ging een poging wagen.

Hij gaf als voorbeeld supporters van 2 voetbalclubs die elkaar ook stomme dingen aan deden, alleen omdat ze allebei voor een andere voetbalclub waren. En dat het zo dan min of meer ook gaat bij mensen die allebei in een andere god geloven. Uiteraard heel duidelijk benadrukken dat het maar een paar supporters zijn, die tot zulke vervelende dingen in staat zijn, maar dat de meeste supporters hun club heel erg aanmoedigen terwijl ze ook respect hebben voor andere clubs……..

Ik vond het zo’n goede uitleg van Denis en Just leek het ook te begrijpen op die manier!

Toen ik m zojuist in bed had gelegd kwam hij er toch nog even op terug (ik had niet anders verwacht). “Mama, misschien waren het wel dezelfde mensen als bij de MH17”  euuuuuuuuh   “Ja Just, dat zou kunnen” zei ik, “maar ga nu maar lekker slapen”. Vervolgens riep hij me weer naar boven en zei hij “Mama, als mensen liever in een andere god geloven, kunnen ze dat toch ook gewoon zeggen, dan hoeven ze toch geen mensen te gaan vermoorden, dat snap ik ECHT niet!”

En ik maar zoeken naar een Jip en Janneke uitleg……….. *zucht*

Ik moest gelijk denken aan de onderstaande quote:

_It's  not our job to toughen our

Pak je agenda er maar even bij!!!

Allereerst wil ik alle nieuwe volgers van mijn blog van harte welkom heten! Join the club…. Super dat jullie de tijd nemen om mijn hersenspinsels te lezen.

En daarnaast wil ik toch een hele dikke “dankjewel” uitspreken naar alle lieve reacties die ik heb gekregen op de nieuwe look van Justmeiself! Ik ben er zelf ook MEGA trots op. Er zitten heel wat uren werk in, dat klopt, maar mennnnnnn wat krijg ik daar veel positieve energie van! Het was ook een feestje om met Femke van Houts dit te mogen realiseren. Maar de credits gaan ook naar Denis, want ik weet eigenlijk bijna zeker dat wanneer hij geen bakkerij zou hebben, hij zeker grafisch ontwerper zou zijn geworden. (ik moet zeggen dat het erg goed van pas komt op het moment hihi).

Maar ikzelf heb naast de vormgeving van mijn website ook niet stil gezeten en er zijn een aantal data die ik graag met jullie wil delen.

Allereerst gaat op a.s maandag 12 januari mijn webshop online! Er komen allerlei producten op te staan die kunnen bijdragen aan het zelfvertrouwen en zelfbeeld van kinderen. Maar ook hulpboekjes voor ouders en leuke hulpboekjes om samen met je kind te ontspannen en in gesprek te gaan! Het goede nieuws is, dat ik de winkel (bakkerij van Eijk) als afhaalpunt mag gaan gebruiken. Dat scheelt mensen die uit de buurt komen, toch de nodige verzendkosten! Ik nodig jullie allemaal uit om een kijkje te nemen vanaf maandag! Als je naar deze site gaat en dan op het kopje webshop klikt, kom je er bij uit!

Dan staat Justmeiself op zondag 18 januari op de “wij zijn GOED-beurs”in de Ruchte. Meer dan 45 kleinbedrijven uit de regio presenteren daar hun vakgebied. Zeker de moeite waard om een een bezoekje te brengen, mocht u niks anders op de planning hebben:

GOED-Beurs_flyer 2015(1)

En dan tot slot organiseren we op 28 januari een workshop voor kinderen van groep 7 en 8 die last hebben van spanning en stress bij toetsen. De eerste aanmeldingen zijn al binnen, super! Er is plek voor maximaal 8 kinderen. De workshop zal gewoon bij ons in de keuken plaatsvinden. In een huiselijke en gemoedelijke sfeer. (tja m’n kantoor/praktijkruimte is nog niet klaar dus dan is dit een goed alternatief! Alles op z’n tijd 😉 )

Kom maar op met die toetsen!!!

Er zijn al verzoekjes gekomen voor zo’n zelfde workshop voor groep 5 en 6, hier wordt aan gewerkt!!!!

En nu vlug alles klaarzetten om de producten te kunnen fotograferen voor op de website! Een vriendinnetje komt zometeen hier om dat mee uit te vogelen. Dus werk aan de winkel!

See you!!!

xx

En dan is je peuter in een keer een kleuter

Tja ik had verwacht dat ik nu met een gigantische knoop in mijn maag dit blog zou gaan schrijven, maar dat is niet zo! We hebben zojuist Meis weggebracht om voor de 1e keer te gaan oefenen op de basisschool en ik moet heel eerlijk zeggen dat ik er gewoon geen last van heb.

Oke, ik heb niet goed geslapen dat niet, maar dat kan er ook mee te maken hebben dat Meis zelf niet kon slapen en dus besloot te gaan “pendelen” tussen haar kamertje en die van ons. En dat Just echt schreeuwde van de groeipijnen in zijn benen. Uiteindelijk heb ik ze allebei bij ons in bed gelegd (Ja ik weet dat je daar EIGENLIJK niet aan moet beginnen, maar op een gegeven moment doe je er ALLES aan om toch een aantal uren nachtrust te krijgen) . Resultaat: 2 snurkende, draaiende en schoppende kids die WEL sliepen en wijzelf halfwakker. Maar we weten inmiddels dat wanneer er iets spannends op het programma staat, dat ze bij ons echt behoefte hebben aan geborgenheid. En daar wordt vast wel eens misbruik van gemaakt, maar het is prettig om te weten dat het een fase is.

Maar even terug naar het naar school brengen…..

Dat was bij Just wel anders, die startte na de vakantie met 10 andere nieuwe kinderen en moest al meteen zijn plekje veroveren in zo’n mega-grote kring. Hij ging ook meteen voor de “echtes” de hele week. Daarbij kwam ook nog, dat ikzelf totaal niet lekker in mijn vel zat, de school nog totaal onbekend voor mij was en er gewoon een compleet nieuw tijdperk aanbrak voor mezelf. In een klap was ik naast Juf (toen nog) ook “moeder” van school. Ik was er zelf nog helemaal niet klaar voor.

Vandaag waren er al groepjes gemaakt waar de kleuters tijdens de inloop aan een werkje mogen beginnen. Hun naamkaartje staat op het planbord en zo kunnen ze precies zien wat ze mogen gaan doen. FIJN STRUCTUUR! Als steun en toeverlaat had Meis “koos konijn”meegenomen. Een beetje onwennig stapte ze de klas binnen, maar omdat ze de enige was die “nieuw” was, werd ze met open armen ontvangen door haar nieuwe klasgenootjes en had de juf alle tijd voor haar. (wat een verschil…..) Het feit dat ik de juffen inmiddels ken en daar het volste vertrouwen in heb, scheelt ook enorm veel. Als de kinderen zo in groepjes aan het werk gaan, lijkt de klas ook minder groot. Het feit dat Meis als 31e kindje instroomt is natuurlijk te belachelijk voor woorden, maar goed, die discussie zal ik hier niet wederom gaan voeren. Dan is het prettig dat ze binnen die mega grote groep, in een klein groepje kan beginnen. Als juf kon ik al niet wennen aan en kring met 31 stoeltjes, kun je nagaan hoe dat voor kinderen eruit moet zien.

Het starten met een werkje aan de tafel is Meis ook al gewend vanuit de peuterspeelzaal dus dat gaf haar een stukje rust.

foto 3  foto 2foto 1

Haar vriendje Stijn kwam al heel trots binnen en ging voor haar staan en zei “hoi Meis” (en dan op een manier waarmee hij wou zeggen, ik weet alles hier al en ik ga ervoor zorgen dat ik je vandaag wegwijs maak). Meis moest er zelfs een beetje om lachen. Daarna kwam haar vriendinnetje Demi van de peuterspeelzaal al heel enthousiast naar haar toe, dus ze hoeft niet bang te zijn dat ze vandaag alleen zal zijn. (of bedoel ik eigenlijk dat IK niet bang hoef te zijn dat Meis alleen is in die grote groep?????)

Ik weet uit ervaring dat het gewoon het beste is om snel te vertrekken en niet te lang te blijven hangen. Dus Denis en ik gaven haar een kus, negeerde haar pruillip en gingen vlug naar buiten. Uiteraard heb ik nog stiekem door het raam gekeken en zag dat ze lekker zat te puzzelen. Wat een verademing.

Ik zou liegen als ik niet MEGA benieuwd ben hoe het gegaan is en heel blij ben dat ik haar om kwart voor 12 weer op mag gaan halen, maar deze start voelt ZOVEEL fijner dan bij Just. Het wordt met een aantal keer oefenen langzaam opgebouwd en dat vind ik vooral voor mezelf heel prettig! Ik verwacht dat hierdoor de dag dat ze ECHT naar school gaat minder beladen zal zijn voor mezelf, maar ik zal niet te vroeg juichen.

Voor mijn gevoel is Meis na vandaag in EEN keer peuter-af. Dag peutertijd, hallo kleutertijd! Tis goed zo….. Ik heb zoveel plannen waar ik mee bezig ben en waar ik me dadelijk  helemaal op kan gaan richten. Als ik er niet te veel over nadenk dat voor mij de baby/peutertijd definitief een deur is die dicht gaat en nooit meer open gaat……… dan gaat het vrij aardig met mij!!!

Maar nu eerst koffie!!!!

xxx

Goede voornemens????……..daar doe ik niet aan

tja zo aan het eind van 2014 is iedereen bezig om de balans op te maken van het afgelopen jaar. Daarnaast gaat iedereen nadenken over wat hun goede voornemens zijn in 2015.

Ik niet….. ik maak geen goede voornemens en waarom niet? Omdat ze toch nooit zo lopen als je jezelf voorgenomen hebt en het dus alleen maar tegen zal vallen. Daarnaast kun je je nog van alles voornemen, maar wanneer je alles op je af laat komen, gebeuren er veel mooiere dingen! Op het moment dat ik dit zit te typen heb ik al ruim een week last van een sluimerend griepvirus wat niet echt doorzet, maar ook niet echt minder wordt. De energie om überhaupt IETS te doen is dan sowieso een heel stuk minder.

Natuurlijk heb ik wel een aantal grote doelen die ik “ergens” in 2015 wil behalen, maar mocht dat niet lukken is er geen man over boord. Het is gewoon voor mezelf een uitdaging om naar toe te werken en waar ikzelf veel voldoening uit haal. Zo gaat mijn nieuwe webshop half januari online!!!! Ga ik het coachen steeds meer vormgeven. En “last but not least” heb ik zojuist besloten dat ik de opleiding tot kindertolk wil gaan volgen (www.presentchild.com) die in het najaar van 2015 zal starten. Eerst eens kijken of ik aangenomen wordt en aan alle toelatingscriteria voldoe, maar dat is van latere zorg. Er komt nog een keer een blogje met duidelijke uitleg want heel veel mensen heeft het idee bij het woord “kindertolk”, dat je een soort van kinderfluisteraar wordt. Nee hoor, dit is wat er letterlijk omschreven staat op de site van presentchild:

“Als kindertolk werk je vooral met de ouders. Je wordt geen kinderfluisteraar zoals Ogilvie. Je wordt een kindertolk die methodisch werkt met taal. Je komt terecht in een pluriforme beroepsgroep van post-HBO hulpverleners die streven naar kwaliteit in hun dienstverlening, erkenning en vergoeding van de methode.”

Het lijkt mij gruwelijk leerzaam en interessant en hoop echt dat ik toegelaten ga worden…… *fingerscrossed*

Ik noem het bewust geen goede voornemens, maar gewoon doelen die ik graag zou willen halen. Alsof je ook een lijstje met “slechte” voornemens gaat maken. Zie je het al voor je?    Juist dat bedoel ik, ALLES wat je jezelf voorneemt om te doen is goed!  En dat hoef je echt niet op 31 December op een rijtje te hebben, het mag ook gewoon van dag tot dag.

Dat is het voordeel van doelen, die kun je bijstellen. Voornemens niet, toch? Althans ik heb nooit gehoord dat iemand z’n goede voornemens bij heeft gesteld!

En dan nog, kun je NOG zoveel doelen en voornemens maken als je wilt, je moet elke dag toch weer bekijken wat die dag voor jou brengen zal.

Afgelopen week is weer pijnlijk duidelijk geworden dat een heel mooi jaar heel erg triest kan eindigen voor een heleboel families. “As we speak” is een vriend van ons afscheid aan het nemen van zijn neefje van 13 die bij een noodlottig ongeval om het leven kwam en gaan we morgen naar de kerk om hem te steunen bij het afscheid van zijn vader, die op kerstavond ook nog overleden is. Zulke dingen zijn gewoon NIET menselijk te noemen. En waarschijnlijk zou ik normaal gesproken hier een heel verhaal kunnen typen over HOE geweldig mijn afgelopen jaar is geweest in 2014, maar daar heb ik op dit moment helemaal geen zin in! Het is goed om stil te staan bij wat je hebt op zo’n moment, maar het is in mijn ogen op dit moment belangrijker om stil te staan bij wat mensen niet meer hebben.

Toch wil ik iedereen het allerbeste wensen in 2015 en :

Koester wat je hebt, maar ondersteun(2)

Update van de ontwikkelingen rondom Justmeiself

Even een update van mijn werkzaamheden tot nu toe. Ik  heb jullie beloofd  op de hoogte te houden! Het begint langzaam ergens op te lijken. Afgelopen donderdag nog een hele fijne intervisie ochtend gehad met Kim Veldpaus, ze is ook kindercoach hier in Someren en het leek ons nuttig om allerlei dingetjes met elkaar uit te wisselen! Een hele bijzondere en leerzame ochtend met hele indrukwekkende verhalen. Fijn om met iemand te praten die hetzelfde idee heeft over de manier waarop je kinderen en hun ouders kunt begeleiden. Natuurlijk allebei met onze eigen aanpak, maar wel met hetzelfde doel! Ondertussen heb ik ook nog een aantal keer contact gehad met Sanne Blom van de Krachtwijzer en hebben afgesproken om af en toe een intervisie te plannen! Leuk!

Verder ben ik bezig met de teksten voor op mijn website. Het aanbod van het coachen, de tarieven, mijn visie enz. Ik heb een nieuwe subtitel bedacht die ik erg bij Justmeiself vond passen: “Justmeiself, kijkt, denkt en begeleidt vanuit het hart.”

Het komt pas online wanneer alle teksten klaar zijn! Mijn deadline is de 2e week van januari omdat ik 18 januari op de “wij zijn goed beurs” in de Ruchte in Someren sta, waar ik mensen “live” kennis kan laten maken met mijn splinternieuw bedrijf!

En dan de webshop….. das een hele klus om dat allemaal zelf te doen, maar wat gaaf om te zien wat voor vorm hij gaat krijgen. Een vrolijke, toegankelijke webshop met een professionele uitstraling met allemaal producten waar ik trots op ben dat ik ze mag verkopen. Er zullen boeken te vinden zijn over met name: hoogsensitiviteit, jezelf zijn,maar ook hoogbegaafdheid, beelddenken. Ik mag ook alle producten van gezinnig en studiostift gaan verkopen. SUPER leuke materialen en invulboekjes die voor net wat meer rust en verbinding kunnen zorgen binnen het gezin. En verder ga ik met liefde en plezier mijn zelfontworpen posters verkopen……

Maar waar ik het meest trots op ben gaat het Zakje vol Zelfvertrouwen worden… Het idee erachter is dat het een zakje kaarten is, leuk vormgegeven, wat je cadeau kunt doen aan iemand die het kan gebruiken. Zowel voor kinderen als voor volwassenen of  voor jezelf natuurlijk. Ze zijn met name bedoeld om in huis op te hangen op een plek waar je het vaak leest, of je gebruikt de achterkant om zelf nog een boodschap toe te voegen en deze kaarten aan iemand te versturen. De ontwerpen voor het “zakje vol zelfvertrouwen (kleur)” zijn klaar. Met trots kan ik ze jullie hier alvast presenteren. Ik ben heel benieuwd wat jullie er van vinden.

Inhoud van het zakje vol zelfvertrouwen:

14409787-0 14409807-0 14409808-0 14409813-0 14409819-0

De zwart/wit variant is in de maak!!!

Tot zover deze update!!!

Er volgt snel meer!

Fijne dagen alvast,

Groetjes,

Suzanne

“TIJD” Je grootste vriend en vijand tegelijkertijd

Tja zo blog je 2 weken niet en dan weer 2 keer binnen 1 week…..een kwestie van inspiratie en van Tijd. Nou moet ik zeggen dat ik meestal direct tijd probeer te maken als ik inspiratie heb, anders blijft het in mijn hoofd zitten maar wordt het de dag erna lang niet zo vanuit m’n gevoel geschreven. Zo ook op dit moment… Het is de hoogste tijd om mijn huis een beetje op orde te brengen, de stapel was weg te werken en alles weer netjes te maken, dit is de afgelopen periode redelijk op een laag pitje komen te staan omdat ik op het moment zo veel mogelijk bezig ben met het werken aan mijn nieuwe webshop en inhoud van de website. Maar toch stellen we de huishoudelijke taken nog maar even uit. Ik heb zojuist namelijk Meis voor de allerlaatste keer naar de peuterspeelzaal gebracht. Na de kerstvakantie gaat ze al oefenen op de basisschool en 21 januari wordt ze al 4 jaar en gaat ze voor de echtes ELKE dag naar school *slik*.

De decembermaand is sowieso al echt een maand van terugblikken op de tijd die geweest is, en daar komt het woordje TIJD weer voor de dag. Voor mensen die niet lekker in hun vel zitten, kan de beladen decembermaand niet snel genoeg voorbij zijn terwijl anderen niet kunnen wachten tot het eindelijk kerst is en daar echt naar uit kijken.

Vandaag is voor mij ook zo’n momentje dat er een fase afgesloten wordt. Mijn kleine Meis is ook peuter-af na vandaag. En dat niet alleen, na vandaag is sowieso het hele baby/peutertijdperk voor mij verleden tijd. Raar idee. Er gaat een deur dicht, maar tegelijkertijd gaat er ook een deur open. De deur met tijd voor mezelf.

De zwangerschap van Meis was zeer beladen en onzeker, hij kon voor mij niet snel genoeg gaan, zodat ik met eigen ogen kon zien dat ze niks aan de “klap” tijdens deze periode had overgehouden. Toen het eenmaal zover was en er een prachtig mooi meisje geboren werd, kon ik er niet blij mee zijn. Ik stortte min of meer in maar moest toch door met 2 kleine kinderen, maar HOE ging ik dat in hemelsnaam doen? Ik kon in die periode niet eens voor mezelf zorgen, laat staan voor een peuter en een baby. Toch heb ik het met hulp van allemaal lieven mensen om me heen gedaan. In die periode kon de tijd mij niet snel genoeg gaan…. “Kon ze maar kruipen, kon ze maar lopen, kon ze maar praten zodat ze kon zeggen wat er was……enz” Het benauwde me dat zo’n klein  wezentje afhankelijk was van mij. Ik had rust nodig en dat was er simpelweg niet. Als iemand zei:, “Suus het heeft TIJD nodig, maar je gaat jezelf echt beter voelen!” Op zo’n moment dacht ik: “jaja, maar WANNEER dan in hemelsnaam?” voor mijn gevoel leek er namelijk geen eind te komen aan deze beroerde periode. Ik weet dat ik in die periode uitkeek naar de tijd dat ze allebei op school zouden zitten, omdat ik dan gewoon de hele dag in bed zou kunnen liggen wanneer ik dat zou willen. Maar op het moment dat Just naar school ging, piepte ik wel anders, MAN wat heb ik daar buikpijn van gehad. Op dat moment realiseerde ik me dat de tijd toch veel sneller was gegaan dan ik zelf besefte en dat ik gewoon ruim 1,5 jaar van hem  “gemist” had. Nou ja…. “gemist” is misschien overdreven, maar het was wel een periode van overleven en op de automatische piloot handelen. Als ik foto’s terugkeek van het 1e jaar van Meis kon ik me daar amper iets van herinneren. Hier heb ik me vaak schuldig over gevoeld, maar weet nu heel goed dat ik er echt niks aan kon doen.

Vanaf het moment dat ik besloot om te stoppen op school was Meis bijna 3 jaar. Ik heb heel bewust de TIJD genomen om aan mezelf te werken en om in dat jaar zoveel mogelijk bewust te gaan genieten van de tijd die ze nog thuis was. En dat hebben we gedaan! Wat een waardevolle periode was dat zeg. Daar ben ik heel dankbaar voor. De tijd van vlak na haar geboorte is niet meer in te halen, maar voor m’n gevoel heb ik het voor mezelf wel goed gemaakt. Ik kan me geen mooier, liever en vrolijker meisje wensen dan onze eigen kleine Meis, met al haar streken en boze buien aan toe.

Nu gaan we dadelijk haar afscheid vieren op de peuterspeelzaal. En kan ik oprecht zeggen dat tijd vele wonden heelt! De ene keer gaat het snel, de andere keer wat trager. Maar gun jezelf de tijd wanneer je jezelf rot voelt, ook al kan ie op dat moment niet snel genoeg gaan, het wordt een keertje beter.

Vandaag is zo’n dag dat ik de tijd graag even stil zou willen zetten, gewoon omdat ik dan voor altijd een kleine Meis bij mij thuis zou hebben. Maar het is goed zo, kleine MEISjes worden groot en dat hoort ook zo. Soms is het tijd om los te laten… bij Just was ik daar nog niet aan toe, maar als ik zie hoe graag hij naar school gaat en wat voor leuke dingen het met zich mee brengt, weet ik dat het nu ook prima is. Lieve Meis, je bent precies goed zo! En gelukkig hebben we dadelijk nog lekker 2 weken kerstvakantie en nog 2 weken de tijd om echt te gaan wennen!

Dit verhaal hoort misschien eerder in het boek van Ikke, omdat het een persoonlijk verhaal is, maar ik heb ervoor gekozen om het te delen omdat ik dat op de een of andere manier prettig vind. En niet omdat ik er reacties op verwacht, helemaal niet, maar ik heb de afgelopen jaren ook veel gehad aan verhalen van anderen waarin ik mezelf herkende…..Dus misschien kan ik met mijn verhaal andere mensen een beetje helpen.

En nu vlug toch maar even stofzuigen…….voordat we naar de peuterspeelzaal gaan!

2014-12-16 08.35.48

xxx

Foutje!!!!

Lieve volgers van mijn blog, bij het vorige bericht is mijn laptop in de slaapmodus geraakt (op het moment dat ik Denis uitleg probeerde te geven van de afgelopen 2 dagen) toen ik op een toets drukte om vervolgens verder te gaan typen, bleek dat ik dus op de een of andere manier op “publiceren” had geklikt! Inmiddels staat het volledige artikel erop! Veel leesplezier en dank jullie wel voor de oplettende reacties !!!!

In the pocket!!!!!!! WAT een ervaring!

Ik weet gewoon even niet waar ik moet beginnen. M’n hoofd zit tot aan m’n kruin toe vol met informatie, ideeën en mooie ervaringen! Ik moet het nog even gaan “plaatsen” als het ware, dus om te beginnen schrijf ik nu een deel van me af.

De afgelopen 2 dagen heb ik een praktijkgerichte cursus gevolgd voor het coachen van nieuwetijds kinderen. En nu zullen een aantal van jullie denken… Het begrip “Nieuwetijds kinderen” daar heb ik wel ooit van gehoord, maar weet niet precies wat het nu precies is. Veel mensen verwarren dit met kinderen van “deze” tijd, dus kinderen die veel met computers en ipads doen. Maar dat wordt er helemaal niet mee bedoeld.

Nieuwetijds kinderen, zijn kinderen die hooggevoelig zijn (ook wel hoogsensitief genoemd) een aantal van hen hebben vaak ook een “hoger bewustzijn”. Het kan zijn dat ze dingen voelen, ruiken, zien of horen, die jij helemaal niet ervaart. Omdat er beweert wordt dat deze kinderen geboren zijn met een boodschap voor deze “nieuwe” tijd, gebruiken we de term nieuwetijdskind.

Ik ging met name deze cursus volgen om nog meer praktische tips te krijgen over het hoogsensitieve gedrag bij kinderen. En dat van dat “hoger bewustzijn” leek me erg zweverig, maar wel interessant om een keer te horen.En vooral om je bewust te worden van het feit dat je met een “HART-gerichte”kijk naar kinderen blijft kijken, sprak me aan.

Toen ik gisterenochtend binnen kwam in de prachtige praktijkruimte van http://www.dekrachtwijzer.nl en Sanne Blom voor het eerst ontmoette, voelde het al meteen goed. Wat een prachtige warme ruimte is dat zeg, met een enorm huiselijk karakter en zelfs een mooie meditatieruimte. “OEi” denken er nu een aantal die dit lezen “MEDITEREN”???? help, “ik haak af”. Prima, dat mag, dat had ik waarschijnlijk een aantal jaren geleden ook gedacht. Maar ik ben er inmiddels al door de Mindfulness training achter dat mediteren niks anders is dan bewust te worden van wat je voelt. En ik moet zeggen dat het bij mij als een verademing werkt, even niet denken maar alleen maar voelen. Waarbij je jezelf alleen maar hoeft te focussen op de ademhaling. Ik vond het zelfs zo prettig dat ik bijna dagelijks een meditatievorm toepas op mezelf.

En mediteren is lang niet altijd in de lotushouding met je handpalmen omhoog , “ZEN” te zitten zijn, integendeel…..er zijn hele praktische meditatievormen die een verrijking zijn voor iedereen! Mijn vooroordeel over mediteren, was na 1 keer al als sneeuw voor de zon verdwenen. En daar kan ik nu nog hele verhalen over typen, maar ik kan je daar niet van overtuigen, dat moet je zelf ervaren. Maar dat terzijde…

Samen met nog 3 cursisten hebben we de 1e dag van de cursus hele diepgaande meditaties gedaan om op zoek te gaan naar je eigen kern. Op zoek naar je innerlijke kind….”HO HELP WEERSTAND”, dit klinkt op nieuw erg “ZWEVERIG” en dat vond ik ook echt. Dat heb ik met een lach ook tegen Sanne gezegd! Ik sta er een beetje sceptisch in, maar wel met een open blik, dus laat maar komen…… En het op zoek gaan naar wie je eigenlijk bent en wat je gevormd heeft van kind tot nu is heel erg heftig! Er kwamen emoties naar boven bij iedereen, maar het was ontzettend bijzonder. Zoals Sanne zegt, moet je eerst bij je eigen kern komen, om oprecht met een hartgerichte kijk (vanuit liefde en met gevoel voor het kind) naar kinderen te kunnen kijken. En niets is minder waar. En het is niet zweverig….het laat je juist heel erg “aarden”, voelen wie je bent.

De dag vloog om en we hebben veel mooie ervaringen uitgewisseld, elkaar tips gegeven en kennis gemaakt met literatuur op het gebied van nieuwetijds kinderen. We hebben leren spiegelen aan de hand van casussen. Wat wil een kind met een bepaald gedrag duidelijk maken? Confronterend, maar erg verhelderend. We hebben gelachen, gehuild, gezellig geluncht en vooral heel erg veel gevoeld! Het was een erg bijzondere dag die nog tot in de late uurtjes doorwerkte in mijn hoofd. Maar de essentie van deze cursus was voor mij heel duidelijk:

Als we nu eens alle kinderen in een(1)

en het gaf me zo’n positief gevoel om naar de volgende dag te gaan.

Vandaag was die dag, deze keer was hij meer gericht op de praktijk. Hoe ga je om met nieuwetijds kinderen en hun ouders? Wat hebben ze nodig? Hoe kan ik dat bieden? enz enz.

We hebben mindmaps gemaakt, weer casussen besproken, kindermeditaties gedaan, heel erg interessant allemaal. Daarna kwam er ook een stukje over kinderen met een paranormale gave, dit omdat dit helemaal in Sanne’s overtuiging past en ze ons graag ook daar een klein beetje over mee wil laten pikken. Vooral omdat je hier in de dagelijkse praktijk als professional, mee te maken kunt krijgen. Of je er nu “iets” mee hebt, ja of nee, dat is eigenlijk niet aan de orde, het feit is dat er kinderen zijn die hier “last”van hebben en dan zou het fijn zijn dat dit bijvoorbeeld op school opgepikt zou worden. Al is het maar dat je het bespreekbaar maakt en kunt tippen waar ouders terecht zouden kunnen in zo’n geval.

Ik moet zeggen…. dit was voor mij een compleet nieuwe wereld maar daar, waar ik eerst enorm sceptisch was, heb ik er nu meer begrip voor gekregen. Ook voor mensen waarvan ik weet dat hun kind dingen “ziet” heb ik echt bewondering gekregen. Vooral het feit dat ouders het serieus nemen als dit zo is, want een kind kan er echt last van krijgen als het weggewuifd wordt als “flauwekul”. En daar zijn een heleboel mensen  toe geneigd, totdat het hun kind is…….Maar zo werkt het met alles natuurlijk.

Als laatste liet Sanne ons kennis maken met Bloesem remedies. Het zijn eigenlijk gewoon vloeibare preparaten die gemaakt zijn van de bloesems van een boom plant of struik.  Ze activeren trillingen van energieen en worden ingezet als de balans tussen lichaam en geest zoek is. Nou voorheen zou ik echt denken…..“jij wel met je druppeltjes, als je water in het flesje zou doen zou het dezelfde werking hebben” maar doordat ik al bekend was met bioresonantietherapie (ja je probeert echt ALLES als je niet lekker in je vel zit en geen energie hebt) was voor mij het verhaal van de trillingen niet nieuw. En voor mij klinkt het ook heel logisch. In je lichaam zitten energieën die trillingen uitzenden, als de trillingen niet op de juiste “frequentie”zitten, krijg je als het ware een “storing”. Deze druppels doen niks anders dan de juiste trillingen in werking te zetten. Ik kan niet omschrijven wat er gebeurde toen ik zelf de juiste druppels moest zien te combineren, want dat gaat denk ik voor de meeste mensen te ver. Feit was dat ik zonder voorkennis precies de juiste flesjes eruit pakte.

Terwijl ik het typ, denk ik …… laat ook maar…het is niet uit te leggen. Ik weet wel zeker dat ik achter het principe van de bloesem remedie kan staan en dat ik het serieus overweeg om het aan te gaan bieden in mijn eigen coachingspraktijkje. Toen ik dit aan Denis uit probeerde te leggen zei hij voor de “grap”. Moet ik ergens een bezemsteel gaan regelen??? Dussssssss…….

Een HELE HELE HELE grote les voor mij de afgelopen 2 dagen is dat je af en toe je vooroordelen aan de kant moet zetten, wil je echt HART-gericht kunnen kijken naar een kind. En voor mij waren deze 2 dagen een ware eye-opener. Samen met de kennis over de werking van het brein, mijn ervaring en kennis uit het onderwijs, mijn opleiding Mindfulness voor kinderen en uiteraard mijn eigen levenservaring en dagelijkse ervaring uit de opvoeding als moeder van Just en Meis, heb ik deze 2 dagen de laatste stukjes van mijn puzzel gevonden die nog ontbraken.

Ik heb voor mijn gevoel, het beste uit allerlei theorieën en ervaringen allerlei dingetjes geplukt, die mij nu het gevoel geven dat ik weet welke richting ik op wil op het gebied van coaching! Ik kan nu een concrete invulling gaan geven aan mijn rol als coach. Coach voor zowel ouders als kinderen. Een coach vanuit het hart! En dat is heel bijzonder, voor het eerst in mijn zoektocht naar wat ik precies wil, heb ik na vandaag het gevoel dat ik het nu precies weet. Mijn hart volgen en met alle dingen die ik voor mezelf er uitgepikt heb, mensen en kinderen  gaan helpen. Daar wil ik Sanne ENORM voor bedanken. Wat waren de afgelopen 2 dagen een bijzondere ervaring….Sanne dankjewel! Dus met trots kan ik jullie mijn behaalde certificaat laten zien:

certificaat

Ik merk dat ik puur vanuit mijn gevoel zit te typen, dus let aub niet op spelfouten of kromme zinnen (eerlijk gezegd heb ik geen zin om mijn tekst nog een keer helemaal na te lezen, hihi) Mocht je niet afgehaakt zijn….:

Dank jullie wel voor het lezen!!!!

xxx

Even een klein onderzoekje tussendoor……..

Elke dag ben ik hard bezig met het ontwikkelen van een training voor bovenbouwkinderen op het gebied van het krijgen van zelfvertrouwen en het leren omgaan met spannende situaties. Hierbij verzamel ik overal wat stukjes uit methoden, trainingen en literatuur die ik zelf daar heel geschikt voor vind, maar het meest zet ik eigen ervaringen en bevindingen om in oefeningen en gesprekken voor kinderen. Omdat ik zo goed mogelijk aan wil sluiten op wensen van ouders en uiteraard het belang van de kinderen voorop heb staan, probeer ik zoveel mogelijk dingen van te voren te onderzoeken. Er zou voor mij veel duidelijk worden wanneer er zoveel mogelijk mensen antwoorden op de onderstaande poll! Het zou mij enorm helpen! Ik zou het namelijk ideaal vinden wanneer scholen de kans zouden bieden om kinderen te gaan begeleiden  tijdens de lessen die ze toch best kunnen missen. (Op verzoek van ouders EN in overleg met de leerkracht!) Zo komt er voor kinderen en ouders geen extra verplichting bij, zijn ze in een vertrouwde omgeving en zijn de lijntjes met andere kinderen en leerkrachten kort! Maar IK kan dit wel een goed idee vinden, maar voordat ik scholen zou gaan benaderen of dit tot de mogelijkheden behoort, is het van belang hoe jullie erover denken! Dus;

“Stel u besluit om uw kind (op eigen kosten) een training te laten volgen waar het leert te ontspannen,  en dmv gerichte gesprekken leert waar zijn/haar talenten liggen en zo meer zelfvertrouwen krijgt! (u moet dan denken aan 8x een half uur)”…………..

 

 

Dank jullie wel voor het invullen!!!!

cropped-justmeiself-vierkant-kleur2.png