Onderwijs

Geachte meneer Dekker………daar ben ik weer……

/ Justmeiself / 6 reacties

Hallo Beste meneer Sander Dekker,  u zult wel denken……daar heb je HAAR weer! Dat klopt! Uiteraard is het ook voor minister Bussemaker bedoeld, maar ik vind u NET even wat meer toegankelijk.

Ik was ook heel trots dat u een blog van mij gebruikt had in uw filmpje op youtube! Dat was voor mij een teken dat u het gelezen heeft, dus daar ga ik deze ronde weer voor….

Ik laat u niet met rust. Ik maak een kritische kanttekening zodra er een aanleiding voor is, in de hoop dat u het leest, u aan het denken zet, en dat u er bovenal iets mee gaat doen!

Allereerst wil ik u vragen om het volgende nieuwsbericht nog eens kritisch te bekijken:

http://nos.nl/artikel/2028177-werkdruk-onderwijs-te-hoog-door-inspectie.html

Wat mij natuurlijk weer een stoot adrenaline door het lijf deed stromen was het volgende:

Actieplan kabinet

Het kabinet zegt in een reactie dat het samen met bonden, leraren en scholen in kaart brengt welke overbodige regels er zijn. Minister Bussemaker en staatssecretaris Dekker werken aan een actieplan om administratieve druk tegen te gaan.

De bewindslieden benadrukken wel het belang van streng toezicht als het onderwijs onder de maat is. “Kinderen mogen niet de dupe worden van slecht onderwijs; scholen die het goed doen, moeten de inspectie kunnen zien als een kritische vriend die meekijkt hoe het nog beter kan.”

Bussemaker en Dekker noemen het logisch dat een inspecteur verder kijkt dan alleen de schoolgids, maar tegelijkertijd moet het bijhouden van resultaten niet als administratieve druk worden ervaren.

Lees ik dus letterlijk dat het kabinet SAMEN met bonden, leraren en scholen in kaart gaat brengen, welke overbodige regels er zijn???? Dat u  vervolgens samen met minister Bussemaker een actieplan gaat opstellen om de administratieve druk tegen te gaan? Dat is echt fantastisch :)!!!!!!!!

Ik hoop alleen wel dat het kabinet een HELE grote kaart heeft, want neem maar van mij aan, er zijn echt NERGENS zoveel overbodige regels als in het onderwijs! Het zal een hele administratieve druk geven om dat in kaart te brengen…… 😉

En dat een inspecteur “verder” kijkt dan een schoolgids…..dat snapt ieder weldenkend mens en dat er toezicht moet zijn is ook te begrijpen. Maar LAAT leerkrachten in hun waarde!!!!! Reken ze niet af op een slechte eindcito, en neem het ze niet kwalijk wanneer de administratie niet helemaal op orde is. Vertrouw op de kennis en de feeling van leerkrachten. Waardeer de dingen die ze WEL goed doen…..

En OK sommige leerkrachten hebben om 18.00 uur geen tijd meer om nog achter de computer te kruipen om een verslag van een gesprek, of een notulen uit te werken want er is een grote kans dat ze de hele klas nog moeten stofzuigen en vervolgens ook nog een keer naar huis willen. Er wordt altijd gezegd dat je prioriteiten moet stellen als leerkracht, maar als je vervolgens besluit om minder administratieve dingen te doen en meer aandacht voor de kinderen wil hebben, heb je dus een probleem.

Wat er in het nieuwsbericht gesuggereerd wordt is ECHT zo! En dat heeft niks te maken met BANG zijn om iets niet goed te doen als school, maar WEL om bang te zijn dat de inspectie het niet ok vindt! In mijn ogen worden scholen afgerekend op zulke belachelijke dingen. Voor je het weet heb je de titel “zwakke school” aan je broek hangen! En zie dat imago maar eens op te krikken! En dan heb ik het nog niet over wat dat met leerkrachten doet. Er zijn echt leerkrachten die slapeloze nachten hebben vanwege een aangekondigd inspectiebezoek!

Meneer Dekker, waarom gaan ze niet in gesprek met ouders, leerkrachten en kinderen? Waarom proeven ze de sfeer niet zoals die dagelijks is? Waarom laten ze de controle van alle regeltjes niet gewoon aan de directie of het overkoepelend bestuur over? Waarom is er niet meer aandacht voor hoe het sociaal emotionele klimaat is op een school? Waarom krijgen scholen geen handvatten om kinderen  te leren HOE ze kunnen ontspannen zodat ze zichzelf weer beter kunnen concentreren? Waarom kijkt de inspectie niet naar de talenten van kinderen en leerkrachten en of ze lekker in hun vel zitten??????? HIER DRAAIT TOCH ALLES OM!

Ik verzoek u nog een keer(nu u toch met een actieplan bezig bent) Schrap idd ALLE overbodige regeltjes en administratieve rompslomp en laat ALLE scholen kennismaken met mindfulness en zorg dat kinderen zichzelf veilig voelen en leren te ontspannen op school , dat leerkrachten veel tijd kunnen investeren in het onderwerp “jezelf zijn” en de ander accepteren zoals die is . Stop energie in het preventief aanpakken van problemen ipv “het mosterd na de maaltijd verhaal’.

Leerkrachten trekken het niet meer op deze manier en als u niet wilt dat kinderen daar de dupe van worden??? Nou dan hoop ik van harte dat er SNEL verandering komt. Kinderen die volgens de norm van de inspectie presteren……die zullen idd waarschijnlijk weinig merken van alles. Maar kinderen die er boven of onder zitten…… (en dat zijn er tegenwoordig HEEL HEEL VEEL) hebben een groot probleem tegenwoordig.

En niet alleen de kinderen, maar ook de ouders en leerkrachten zitten met de handen in het haar! Het idee van “passend onderwijs” is leuk bedacht vanachter een bureau, maar is niet werkbaar in groepen met meer dan 30 leerlingen! Waarom moddert het zo lang al door???

Ook al zit ik niet meer in het onderwijs…… heb ik toch last van het feit wat ik allemaal zie gebeuren. Toen ik mijn dochtertje van 4 jaar in moest laten stromen als 31e kleuter, kon ik wel janken ( en de juf ook denk ik ). Dat gaat toch NERGENS over? ben nou eerlijk

Dus beste meneer Dekker, mocht u hulp nodig hebben bij uw actieplan? Ik houd me ontzettend aanbevolen!! Zal ik zorgen voor het gebak dan regelt u de koffie ok?

Ik hoop dat het u deze keer weer onder ogen zal komen en wederom hoop ik dat er iets mee gedaan wordt! Ik moet eerlijk zeggen dat ik u heel erg hoog heb zitten als staatssecretaris van onderwijs en ik vind dat u echt goed uw best doet!

De aanhouder wint!

Mvg,

Suzanne Gruijters

Blijf altijd zoeken naar de juiste sleutel van iemands hart!

/ Justmeiself / 13 reacties

Gisterenochtend ging bij mij om 8.30 uur de telefoon….. De mama van een heel gevoelig manneke (7 jaar) belde me op. Ik ken haar al langer en als ik haar tegenkom kletsen we vaak over het thema hoogsensitiviteit. Haar zoontje is namelijk enorm hoogsensitief. En dag in, dag uit, loopt hij tegen een dikke muur van onbegrip aan.

ZO moelijk om dit als ouder te begrijpen en om hem het “juiste” te bieden. Op veel plekken waar ze komen gaat het mis doordat ze niet begrepen worden. En bijna iedereen heeft er uiteraard z’n oordeel over. OF het is “flauwekul”, of “je moet er niet zo in mee gaan” of “je moet gewoon strenger zijn voor hem”  en zo kan ik nog wel 10 dingen op noemen die DOODvermoeiend zijn en waar je als ouder ook gewoon niet aan went. Of , beter gezegd, waar je gewoon niet aan WIL wennen! En kun je nagaan wat zo’n manneke op die momenten denkt en voelt……

Het is ook lastig om HSP (hoogsensitieve personen) te begrijpen, want je hebt ZOVEEL verschillende kenmerken die bij hoogsensitiviteit horen wat vaak gezien wordt als “vervelend” of “storend”, maar wat puur te maken met externe prikkels en het feit dat het kind zichzelf op dat moment niet veilig, of zelfs “niet begrepen” voelt. Hieronder zie je de kernmerken (bron: kind & co)

Het is in de grote klassen van tegenwoordig ook een ware crime voor dit soort kinderen om te kunnen aarden op school! Vaak is het een combinatie van tijdsgebrek , onwetendheid en onmacht waardoor een situatie uit de hand kan lopen. Dat een kind zichzelf zodanig niet begrepen voelt, dat het niet meer naar die school wil. Een schoolwisseling kan een oplossing zijn, maar heel vaak zie je dat ze daar weer tegen hetzelfde aanlopen.

Zo ook bij dit verhaal. De moeder die ik aan de lijn had vertelde me dat de situatie van haar zoontje zodanig “slecht” was dat zijn zelfvertrouwen echt het nulpunt had bereikt en dat hij gewoon niet meer naar school wil omdat ze hem, volgens hem, niet begrijpen. Sommige kinderen niet, sommige leerkrachten niet en sommige andere mama’s niet. Hij zegt ook letterlijk thuis: “Mam ze snappen mij gewoon niet en mijn hoofd zit te vol” . Na vele gesprekken en dingen geprobeerd te hebben, is er besloten dat het beter is dat haar zoontje vanaf a.s maandag voor een tijd naar een soort van “zorgboerderij” gaat. Alleen overdag dan…. Hij krijgt hier ook onderwijs maar ook de nodige zorg. Dit is uiteraard niet over 1 nacht ijs gegaan, maar dat doet er nu even niet toe. Als het goed is zal het zo’n 14 wk zijn en daarin gaan ze het zelfvertrouwen proberen te herstellen en krijgt hij o.a therapie met paarden. Want dieren voelen WEL wat hij bedoeld!

Morgen heeft hij afscheid op school, maar hij wil ZO graag zijn klas een “boodschap” mee geven en daarvoor belde moeder mij. Of ik een mooie poster had in mijn webshop wat eigenlijk zijn situatie samenvat en waardoor mensen het beter begrijpen. Ik verkoop idd allemaal posters met positieve spreuken, maar eigenlijk geen enkele die deze lading dekt……. Ze zouden kabouter langmuts voorlezen om zo een beetje aan de rest uit te kunnen leggen wat er eigenlijk aan de hand was. Dat is uiteraard zeer geschikt.

Al gauw schoot me de poster van http://www.plint.nl te binnen en toen ik deze doorstuurde naar haar…..was het even stil aan de andere kant van de lijn….. “Dat wordt hem!!!!!” hoorde ik toen, deze past helemaal bij mijn zoontjes situatie!!! Dit is de poster waar het over ging:

foto 1 (2)

Gelukkig hadden ze hem nog voor morgen te pakken weten te krijgen en krijgt hij hopelijk morgen een mooi plekje in de groep 3 waar dit manneke waarschijnlijk weer terug zal keren na 14 wk.

Ik vond het zo bijzonder dat een manneke van 7 ZO ontzettend bezig is met zijn afscheid op school. Dat hij niet zomaar een zakje chips wil trakteren en dan weg is. Dat hij zijn klas een boodschap mee wil geven!!!!!! ZO mooi dat zijn ouders hierin meegaan. Petje af, ook voor hen!

Samen met zijn mama waren ze het afscheid voor aan het bereiden en stelden dit schema op: (je moet er op klikken om hem groter te krijgen en m goed te kunnen lezen.)

foto 2 (2)

Werkelijkwaar PRACHTIG!!!!! Ik was diep geroerd toen ik het las en voelde ook meteen de drang om er over te gaan schrijven. Want HOE waardevol is het dat je kind over zulke dingen nadenkt? Het lijkt misschien wel een belemmering maar hij zegt tegen zijn moeder dat hij het “fijn” vindt dat hij zulke dingen voelt. Terwijl ik de brief las, schoot me in een keer een traktatie-idee te binnen en uiteindelijk gaan ze dat morgen aan alle kinderen geven. In eerste instantie vond  hij het geen optie,omdat er een heleboel kinderen hem gekwetst hadden , maar toen ie in bad was geweest zei hij “Mam, ik wil het toch geven aan alle kinderen morgen, want er zitten ook een heleboel kinderen die mij wel proberen te begrijpen en die ook heel gevoelig zijn” Dit is de traktatie:

foto 3 (2)

Hij heeft geregeld dat een mama van een ander kind (waar hij zichzelf heel veilig bij voelt) met hem het afscheid gaat vieren want hij zei tegen zijn eigen moeder: “mam ik wil liever niet dat jij met mij mee gaat want ik voel dat jij dat niet aan kunt, laat mij maar met deze moeder gaan”

Terwijl ik dit typ rolt er een traan over mijn wang, gewoon omdat ik het ZO bijzonder vind en ZO knap. Ik hoop van harte dat hij morgen het afscheid krijgt wat hij voor ogen had en dat de rest de boodschap op zal pikken!

Een dikke high five voor dit manneke en een diepe buiging voor zijn ouders!

Zullen we, wanneer we naar kinderen (en volwassenen) kijken, proberen te doen wat er op het kaartje aan de sleutel staat? (wie weet gaat het hart zelfs open)

Fijne avond allemaal!

xx

Brainstormen op het ROC Ter AA college

/ Justmeiself / Een reactie plaatsen

Wow…. een aantal weken geleden ging mijn telefoon….een oudleerling van de Gerardusschool van jaren terug had ik aan de lijn. Wat leuk! Altijd leuk om oudleerlingen weer te spreken, maar deze keer was het extra bijzonder. Ze zit in het 2e jaar van het ROC ter AA college en volgt de richting tot onderwijsassistent. Ze gaat samen met een aantal andere 2e jaars studenten en leerkrachten de themaweek in elkaar zetten voor de aankomende toetsweek.

Op het ROC hebben ze elke toetsweek een aantal dagen in het teken staan van een bepaald thema. Een thema waar tijdens de reguliere lessen te weinig tijd voor is. Hoe gaaf is dat?? Het is met name bedoeld voor alle 1e jaars studenten.

Aankomende themadagen op 15 en 16 April zullen in het teken staan van rouwverwerking, scheiding en gedachtekracht. Vooral omdat een heleboel studenten hiermee te maken krijgt tijdens hun stage en later in de praktijk. Ze lopen er tegenaan dat ze niet precies weten hoe ze moeten reageren en vooral op welke manier ze klaar kunnen staan voor kinderen met zulk verdriet.

Er zullen een aantal workshops en lezingen gegeven gaan worden over deze thema’s door verschillende professionals en bij het stukje gedachtekracht, dachten ze aan mij!  Aldus de oudleerling aan de andere kant van de lijn!

En toen werd het heel even stil…….. “aan mij?”……..ze denken gewoon “aan mij????”   Wow…… ff laten landen en even afwachten wat er van mij verwacht gaat worden. Ik vind het een hele eer, maar ook wel heel erg spannend eigenlijk.

Al snel nam Ingeborg, de docent van dit clubje, contact met me op en we hadden direct een “klik” via de mail. Ik besloot om er voor te gaan , maar dan zou ik heel graag een keertje met de werkgroep bij elkaar willen zitten zodat ik 15 april niet totaal “vreemd” binnen zou komen. Nou en dat “keertje” was vandaag!

Daar ging ik……naar het ROC in Helmond…..nooit geweest maar ik werd heel hartelijk ontvangen! En WAT een mooi vrolijk gebouw zeg. Met HEEL veel kleur, dus je raad het al……net wat voor mij 😉

foto 3(1) foto 2(4)

Eenmaal daar, heb ik met Ingeborg en de 2e jaars studenten samen gekeken naar de invulling van de themadagen en ook  naar wat mijn rol daarin zou kunnen zijn. Want ik ben alles behalve een expert op het gebied van rouw en scheiding, maar ik kan wel heel goed uitleggen wat je kunt doen met kinderen die onder ernstige spanningen lijden. En daar zal ik die dagen ook op insteken en al gauw waren we het eens over mijn invulling van de workshop!

Fijn in groepjes van max 15 studenten zodat er veel persoonlijke interactie kan plaatsvinden en ik niet voor een volle collegezaal hoef te staan….helemaal leuk!

Het was erg leuk om met deze club meiden te brainstormen en ga aan de slag om een mooie workshop in elkaar te zetten, wat perfect in deze dagen zal passen. Wat een mooie uitdaging, maar vooral een mooie kans om ruim 60 studenten die het onderwijs of de kinderopvang in gaan, mijn visie en missie mee te geven!ll  Dat er aandacht is voor het “gevoel” van kinderen en niet alleen voor de prestaties. Echt een super initiatief!!!

Ik  heb er zin in en zo te merken de meiden ook!

foto 1(4)

Ik kan wel zeggen dat mijn werk echt afwisselend is! Het schiet alle kanten op….. van het begeleiden van kinderen naar de feelgoodmarket, van het ontwerpen van posters en kaarten tot het geven van gastlessen op het ROC….. Zoveel diversiteit maar met 1 heel belangrijke gemeenschappelijke factor en dat is het feit dat ik er heel veel positieve energie van krijg! 🙂

Wordt vervolgd!!!!

Suus

Geacht ministerie van onderwijs, wij blijven schudden tot u wakker wordt…..

/ Justmeiself / Een reactie plaatsen

Het is inmiddels al een poosje geleden dat ik een blog schreef met een brief aan het ministerie van onderwijs. Het werd ongelooflijk goed gelezen en gedeeld en het kwam zelfs bij de staatssecretaris van onderwijs terecht! Helemaal super. Ik doe er alles aan om het ministerie van onderwijs wakker te schudden. En je kunt natuurlijk denken: “het heeft toch geen zin!” Maar ik weiger dit te denken. Ik denk dat het wel degelijk zin heeft wanneer we regelmatig een signaal afgeven vanuit het werkveld of vanuit ouders.

Ik blijf gewoon net zolang schudden totdat er bij het ministerie van onderwijs iemand wakker wordt! Want het is geen onzin waar ik het over heb….. Nee het is gewoon iets waar bijna ALLE leerkrachten tegenaan lopen en dat ook toegeven, maar waar gewoon NIKS mee gedaan wordt! Met als resultaat dat er honderden leerkrachten met een burn-out thuis komen te zitten. Ik heb het hier over de grootte van de klassen ja. Wanneer de klassen kleiner worden is er oprechte aandacht voor kinderen.

Geloof mij, met 30 kinderen is dat gewoon niet mogelijk. En als jij die ene juf of meester bent die OVERAL het positieve van in ziet en die stug blijft volhouden dat het “allemaal wel meevalt”, raad ik je aan om toch maar eens kritisch te gaan kijken naar de daadwerkelijke situatie in uw school.

Het is namelijk “leerkracht eigen” om alles maar met de mantel der liefde te bedekken en om niet in opstand te komen. Want je moet loyaal blijven aan je collega’s, aan je directeur en meestal ook aan de overkoepelende organisatie. Want als je je kritische mening wil laten horen, is de kans HEEL groot dat je geen bijval krijgt op het moment suprême. En wellicht zet je daarmee ook nog je baan op het spel want er staan een hele hoop mensen in de rij om aan het werk te komen.

Ik werk op het moment niet meer in het onderwijs en zou het op deze manier ook NIET meer willen. Het past niet bij me en het kostte me meer energie dan het me opleverde. En dan moet je nagaan dat ik werkte met de leukste ouders, kinderen en collega’s die je jezelf maar kon wensen. Alleen ALLES wat erbij kwam kijken in combinatie met mijn eigen thuissituatie was voor mij niet meer werkbaar. Ik ben loyaal geweest aan mijn eigen gevoel en daar ben ik heel erg blij mee. Ik blijf me er echter wel over verbazen, dat er gewoon NIKS veranderd. Er worden van alle kanten signalen afgegeven maar er wordt echt NIKS mee gedaan! En het zal best een geldkwestie zijn, net als in de zorg, maar er kan toch ook gewoon gekeken worden naar het anders inzetten van geld? Het hoeft toch niet per definitie duurder te worden? Kijk wat je nu kwijt bent aan onderwijsmensen met een burn-out, dit zou zoveel minder kunnen.

Ik blijf erbij dat de klassen kleiner MOETEN. Aandacht is echt het allerbelangrijkste wat een kind nodig heeft. Aandacht en liefde. Een juf of meester die 30 kinderen in zijn of haar klas heeft, KAN gewoon geen aandacht aan alle 30 geven. En weet je, de kinderen die het het hardste nodig hebben krijgen het niet. Nee want het gemiddelde niveau van de groep moet omhoog zodat er bij de toetsen van het leerlingvolgsysteem meer A-tjes en B-tjes (tegenwoordig 1-tjes en 2-tjes) bij zitten. Oftewel scholen worden afgerekend op prestatie en niet op het sociale klimaat. En ik snap best dat lesstof getoetst moet worden, maar wat heeft het voor zin om kinderen die zwak zijn, continue met hun neus op de feiten te drukken dat ze daadwerkelijk zwak zijn? Waarom moeten kinderen “onvoldoendes”op hun rapport krijgen? Terwijl ze misschien wel een 10 zouden verdienen voor de inzet. Ik zou zeggen: Afschaffen die punten! Laat leerkrachten de toetscores bijhouden voor een completer beeld van een kind, maar ga samen met het kind en ouders kijken welke mogelijkheden en talenten een kind WEL heeft. Maarja daar heb je het weer…..WANNEER doe je dat als je 30 kinderen hebt? juist….

Kinderen moeten meer kans krijgen om zichzelf te ontspannen tussen de lessen door. Het is een bijna onmogelijke opgave om van rekenen meteen over te gaan op taal ZONDER even te kunnen ontspannen. Wanneer kinderen ontspannen ( en dat kan heel erg mooi met behulp van mindfulness en ontspanningsoefeningen) hebben ze ook weer meer “ruimte”in hun hoofd om te leren. Probeer maar eens met een “vol” hoofd iets te lezen, dat gaat je gewoon echt niet lukken. En dat is wat er nu, vanwege tijdsdruk wel gebeurt, les op les op les om het programma maar af te krijgen. Met de huidige eisen en doelen is er simpelweg GEEN tijd voor ontspanning tussendoor! Dit vergt ENORM veel energie van kinderen en de leerkracht. En die 15 minuten pauze is ECHT te weinig.

Het is eigenlijk een heel simpel model waarin je in 1 oogopslag kunt zien, welke voorwaarden met elkaar in verband staan en allemaal nodig zijn om het doel (makkelijker leren) te bereiken:

Aandacht

Voorkomen is beter dan genezen…… en daar kan een kleinere klas en het aanleren van ontspanningsoefeningen een hele grote rol in spelen! Ik zou willen dat NL een voorbeeld zou nemen aan het Finse onderwijssysteem. Ik las daar vandaag een heel mooi artikel over, waar ik me helemaal in kan vinden:

http://www.klasse.be/leraren/36616/finland-punten-geven-is-bij-wet-verboden/

Mocht je er zin in hebben, kun je het op je gemak een keer lezen!

Ik ben m’n  verhaal weer kwijt en mocht je er net zo over denken? Deel het !!!! Hoe meer mensen een signaal af blijven geven, hoe beter!

Fijne dag,

liefs,

Suzanne

http://www.justmeiselfshop.nl

Cito bij kleuters…………grrrrrrrrr

/ Justmeiself / 16 reacties

Zo het is tijd om mijn allergische reactie op het afnemen van de toetsen van het leerlingvolgsysteem van CITO bij kleuters van me af te schrijven. Het is januari en dat betekent dat er op de basisschool de leerlingvolgsysteemtoetsen aan de beurt zijn. Het zijn toetsen die 2 keer per jaar afgenomen worden elk schooljaar en die dan de ontwikkeling van het kind bijhouden de gehele schoolloopbaan.

Ik las zojuist een artikel voor leerkrachten met de do’s en dont’s voor leerkrachten tijdens het afnemen van deze toetsen bij kleuters. Een van de punten was het volgende:

Don’t: “Die arme kleutertjes zijn nog helemaal niet toe aan deze toets!”

Kleuters zijn niet zielig. Het zijn ook geen wezens die nog niets kunnen. Het maken van dit boekje is ook écht niet schadelijk voor ze, dat durf ik wel te zeggen! Er zijn wel dingen rond de CITO die mijn wenkbrauwen doen rijzen, maar puur het maken van dit werkboekje… nee, dat is niet schadelijk.

De schrijfster van dit artikel geeft ook duidelijk aan dat ze het niet echt eens is met het afnemen van deze toets! Maar door een aantal do’s en don’ts op een rij te zetten, probeert ze de leerkrachten toch de beste tips mee te geven om dit moment zo min mogelijk beladen te maken.

Ze heeft natuurlijk vooral niet dit artikel geschreven met de bedoeling dat iemand daar haar kritische mening over gaat geven en dat is dan ook zeker niet de bedoeling.  Echter de bovenstaande quote roept bij mij wel een bepaald gevoel op. HET gevoel wat ik ook altijd kreeg tijdens het afnemen van de toets ten tijde van mijn periode als kleuterjuf. Het riep bij mij altijd weerstand op en ik vond sommige kleuters WEL zielig. En oke het zal wellicht niet fysiek schadelijk zijn, maar in mijn ogen is het voor sommige kinderen wel HET begin van faalangst. En er zijn kinderen die het WEL leuk vinden en graag in zo’n boekje willen werken, dat hoor je mij ook niet zeggen. Maar ik heb met eigen ogen gezien dat kinderen dichtklappen.

Groep 1 kent vaak de leesrichting nog niet en wat nu als de juf zegt: ” wijs het 3e plaatje aan!” WELK plaatje is dan het 3e???? De 3e van links of de 3e van rechts?? En voordat je daar aan uit bent als kleuter, is het al weer tijd voor de volgende opdracht. Kun je jezelf iets voorstellen bij dat gevoel?

En niet alleen de kleuters zijn zielig, de leerkrachten ook hoor! Ik zal je even in het kort uit proberen te leggen wat het alleen al op het gebied van organisatie met zich meebrengt:

* Er moeten boekjes gekopieerd worden, voor alle kinderen 2 (taal en ordenen) en eigenlijk is het voor de kinderen fijner om gewoon de kleurenboekjes te maken (aangezien hier ook vragen over gaan) maar hier is vaak geen geld voor.

* Alle namen moeten alvast op de boekjes gezet worden.

* Er moeten voor alle kinderen geslepen potloden en kartonnetjes klaarliggen. De kartonnetjes zijn om naar beneden te schuiven zodat ze beter weten bij welke vraag ze zijn gebleven.

* Elke toets wordt in 2 delen afgenomen aan ongeveer een halve groep. Dus je hebt elk toetsmoment ook een halve groep die niet getoetst wordt, wat doe je daar mee? Met een beetje geluk krijg je daar vervanging voor, maar daar is niet altijd geld voor dus zul je het met je parallelcollega op moeten lossen dat jullie gaan buiten spelen met de rest van alle kinderen of zo. (en dan hopen dat het niet regent)

* Alle tafeltjes moeten in de toetsopstelling komen staan wat je al die keren klaar moet zetten.

* De afnamemomenten duren ongeveer 3 kwartier PER keer.

* Dan moeten alle toetsen worden nagekeken

* Je moet een foutenanalyse maken

* Vervolgens een handelingsplan schrijven en gaan remediëren

* Ow ja en als er zieken waren, zullen die nog even ergens tijdens een andere werkles tussendoor de toets moeten maken.

* Als er kinderen gaan huilen omdat ze het niet meer weten (en JA dat heb ik zelf ECHT meegemaakt) mogen ze stoppen, maar moeten ze het vervolgens een keer individueel met de leerkracht maken omdat het wellicht aan de toetsopstelling of vraagstelling lag.

En nu maak ik het ECHT niet meer overdreven dan het in werkelijkheid is! Als je alleen al kijkt naar het werk wat de leerkrachten er mee hebben en welke mate van flexibiliteit het vraagt van jongen kinderen…… En als je dan kijkt wat je er werkelijk uit kunt concluderen….. WEINIG zeer WEINIG. Oke de slimmeriken zullen hier laten zien dat ze goed zijn, maar de kinderen die laag scoren???? Dat kan aan 101 dingen liggen. Misschien is er een konijn dood gegaan, hebben ze slecht geslapen, hebben ze het drukker met de dingen die buiten gebeuren, klappen ze dicht, weten ze niet wat ze aanmoeten met het boekje en met het “alleen” aan een tafeltje zitten, hebben ze nog niet zo’n lange concentratieboog, hebben ze honger, willen ze eigenlijk liever spelen……en zo kan ik nog wel even door gaan.

Als kleuterleerkrachten, i.p.v het bovenstaande, tijd kunnen maken om gericht te observeren, krijgen ze een VEEL realistischer beeld van de ontwikkeling van een kind. En als er opvallende dingen zijn, kun je als leerkracht nog verder gaan kijken of je er toetsen op los wilt laten enz.

En JA ik weet ook wel dat het ” gewoon ” moet…… en dat eigenlijk de meeste leerkrachten er op tegen zijn. Maar ik kan het niet laten om me er toch keer op keer tegen te verzetten. WIE kan mij overtuigen dat de uitslag van deze toets het meer dan de moeite waard maakt, om al het bovenstaande voor lief te nemen? Ik hoor het graag.

Zoals jullie inmiddels weten, ben ik erg begaan met kinderen die een gebrek hebben aan zelfvertrouwen en faalangstig zijn. De producten die ik verkoop op mijn webshop hebben hier ook allemaal mee te maken. Maar ik zou willen dat dat eigenlijk niet nodig zou zijn! We kunnen toch proberen om kinderen een goede basis te geven op het gebied van vertrouwen. En wat denk jij wat het met een kind doet als het tijdens zo’n toetsmoment gewoon NIET weet wat er van hem verwacht wordt, maar het niet durft te vragen? JUIST Het eerste krasje op de LP met zelfvertrouwen is gemaakt………

En ik weet ook heus wel dat kinderen ook om moeten leren gaan met zulke momenten, maar wat mij betreft zeker niet op zo’n jonge leeftijd! Maar daarmee suggereer ik zeker niet dat kleuters “wezens zijn die niks kunnen” integendeel, kleuters kunnen zo ontzettend veel, alleen krijgen ze daar de kans niet voor om te laten zien of te ontwikkelen.

Investeer in groep 1 en 2 alstublieft op de creatieve en sociale kwaliteiten, daar hebben zowel de kinderen, leerkrachten en ouders profijt van. Deze vaardigheden worden namelijk NIET getoetst in welke toets dan ook. Deze dingen moet je als leerkracht willen zien en voelen! En gelukkig willen de meeste leerkrachten dit heel graag…….

Fijne dag en delen mag!

Groetjes,

Wat een invasie!!!!!!

/ Justmeiself / 10 reacties

Trots, blij, “ziejeweldatikhetkan”-gevoel, hellup, en nog vele andere emoties heb ik de afgelopen 2 dagen gehad vanwege de “invasie” rondom mijn bericht van 17 November! NIET NORMAAL

“as we speak”:

*is het meer dan 4000 keer gedeeld op FB

* is het gelezen door meer dan 25000 mensen

* is er 25 keer gereageerd op mijn blog met mooie reacties en duizenden keren gereageerd via facebook met mensen die er hetzelfde over dachten!

* heb ik 15 nieuwe volgers van mijn blog bijgekregen!!!!

Toen ik het artikel maandagochtend vlug typte, na het lezen van het nieuwsbericht op NOS.nl, ben ik heel vlug even mijn mening/gevoel op papier gaan zetten! In de hoop dat een aantal mensen het zou gaan delen, zodat er wellicht een aantal mensen aan het denken zouden worden gezet! Maar op deze invasie had ik never nooit niet gerekend! Als ik van te voren geweten had, dat zoveel mensen het zouden gaan lezen, zou ik het waarschijnlijk niet goed genoeg hebben gevonden. Er stonden kromme zinnen in, vast en zeker wat spelfouten en daarbij…..Wat boeit de rest hoe ik erover denk?????

Nou gelukkig heb ik niet te lang nagedacht en meteen op verzenden geklikt. En dat doe ik eigenlijk altijd. Ik ben echt een gevoels en inspiratie schrijver. Dat is mijn passie. En dat het geen literair hoogstandje is…..tja dat is nu eenmaal zo! (ieder z’n kwaliteiten zullen we maar zeggen he? 😛 )

Toch waren er 3 mensen die hun kritische noot plaatste over de spelling van het stukje! Er werd uiteraard benoemd dat dit voor een juf toch echt niet kon. Een ander zei er ook nog bij dat ze het geen “sterk stuk” vond. Tuurlijk, bij zoveel lezers zitten er altijd mensen tussen die kritiek gaan leveren. En dat mag ook. En TOCH was het typisch om te merken dat ik de neiging had om meteen in de verdediging te schieten. Ik vond het echt zo’n “belachelijke” opmerking, hoe durfden ze???  Al gauw genoeg kwam ik tot de conclusie dat dit nu NET de inhoud bevestigde!

Dat niet alleen kinderen worden afgerekend op wat ze NIET kunnen, maar dat dit in de volwassen wereld ook nog steeds zo werkt helaas! Wel een dik leerpunt voor mezelf dat ik mezelf moet realiseren dat je kritiek kunt krijgen, daar waar je je mening geeft! En HOE belachelijk je het ook vindt……..ze zijn het niet waard om er ook maar 1 minuut “last” van te hebben. Dus ben ik me gaan focussen op de positieve reacties want dat waren er ongeveer 10 000 keer zoveel en juist WEL de moeite waard om bij stil te staan!

Het was erg fijn om me zo lekker trots te voelen en daar had ik ook alle rede toe vond ik zelf! Ik heb uit enthousiasme flink opgeschept via Facebook. (sorry voor de overkill)

Voor mij was het een bevestiging dat het ‘van me af schrijven’ van mijn gevoel, blijkbaar toch mijn talent is! En dit talent wil ik heel graag verder ontwikkelen!

Sommige berichten (waarvan deze ook) zal ik niet delen via social media omdat ik deze puur voor mijn vaste volgers schrijf! Want mensen die zichzelf inschrijven voor de update-mail, zijn oprecht geïnteresseerd! En daar ben ik oprecht dankbaar voor! Het is nu nog een redelijk klein clubje, maar ik heb er vertrouwen in dat het clubje alleen nog maar gaat groeien!

tnx

xxx

Geacht ministerie van onderwijs

/ Justmeiself / 41 reacties

Vandaag kwam ik het volgende nieuwsbericht tegen op nos.nl:

http://nos.nl/artikel/722333-leren-kinderen-wel-wat-nodig-is.html

Er werd een oproep gedaan om mee te denken over het onderwijs en laat hier nu NET mijn interesse liggen. Ik ben er alleen niet zo goed in, om hier
over in debat te gaan of wat dan ook, het idee alleen al, maakt me Spaansbenauwd. Nee laat mij maar meedenken op (digitaal) papier en wie weet? Bereiken we via de sociale media ook al een heleboel….. (leuke afwisseling tussen de talloze berichten over de pietendiscussie)

Als u mij de vraag stelt, leren kinderen wel wat nodig is? dan is mijn antwoord daarop een duidelijke NEE.
Er worden VEEL te VEEL eisen gesteld die in mijn ogen lang niet voor alle kinderen nuttig zijn. En er wordt VEEL maar dan ook VEEL te weinig ingestoken op waar kinderen goed in zijn!

Tegenwoordig moeten leerkrachten klassen van 30 kinderen lesgeven en het liefst ook nog iedereen op hun eigen leerlijn. Maar omdat ze door de inspectie kei hard worden afgerekend op resultaten,hebben de hardwerkende leerkrachten nauwelijks tijd om ECHT te kijken naar kinderen! Dit begint al bij de kleuters…… als je kijkt wat een kind eind groep 2 moet weten….krijg je spontaan medelijden. Laat kinderen zichzelf ontwikkelen en ontplooien waar ze goed in zijn!!!!

Geef leerkrachten de ruimte om ECHT naar kinderen te kijken, om ze te observeren, om te kijken waar ze goed in zijn en vooral om in te kunnen steken op waar hun talenten liggen! Hier krijgen kinderen zelfvertrouwen van. En met zelfvertrouwen daar begint het mee! Leer kinderen omgaan met dingen waar ze tegenaan lopen en help ze dit te accepteren, ze kunnen nu eenmaal niet overal goed in zijn! Echt…. in de tijd dat alles via computers en smartphones gaat, laat kinderen alstublieft contact maken met elkaar! Laat ze voelen dat ze er mogen zijn en ervaren dat ze WEL ergens goed in zijn! In plaats van dat ze afgerekend worden op wat ze niet kunnen! En continue stress ervaren van de druk die op hun gelegd wordt.

En inderdaad…. in mijn ogen moet er veel meer tijd vrijgemaakt worden voor, dans , techniek, en andere creatieve vakken want een heleboel kinderen heeft dit nodig om zichzelf vervolgens weer te kunnen concentreren op een reken of taalles. Laat ze vaker buiten spelen! Laat ze op excursie gaan! Laat kinderen kennis maken met verschillende vakgebieden! Maar laat ze VOORAL kind zijn! Er wordt nu door scholen een heleboel activiteiten NIET gedaan omdat er geen tijd voor is in hun overvolle lesprogramma! Elke dag is een race tegen de klok om “alle” lessen af te krijgen. Hier kan ik echt waar met mijn verstand niet bij…… wanneer leren kinderen het meest? JUIST door het te ervaren! Denk maar eens na wat u zelf nog onthouden heeft van de basisschool, waren dat de standaard taallessen of het uitstapje naar de boerderij?

Pas als kinderen lekker in hun vel zitten en het gevoel krijgen dat ze ergens goed in zijn! Dan heb je een basis om te leren! Als een leerkracht de tijd krijgt om dit  proces te begeleiden in plaats van allerlei nutteloze administratieve taken, moet u eens opletten wat er zal gebeuren!

Dus als u het mij vraagt…. moet er VEEL meer tijd vrij gemaakt worden om talenten van kinderen te ontdekken en hierop ingespeeld worden en VEEL minder vergaderingen, papierwerk enz enz enz voor leerkrachten! Hier krijg je gegarandeerd gelukkigere kinderen, leerkrachten en ouders van! En als mensen gelukkig zijn, blijven ze gemotiveerd en tolerant naar elkaar!

Hopelijk komt dit bericht bij het ministerie van onderwijs terecht!!;)

met vriendelijke groet,

Suzanne Gruijters

Week tegen pesten….

/ Justmeiself / 2 reacties

Prachtig initiatief…..week tegen het pesten….elke 4e week van september….jaarlijks! Dus dat is DEZE week! Zo in het begin van het schooljaar niet echt ideaal voor leerkrachten want er komt al zoveel op ze af in de eerste weken. Ook moet iedereen nog wennen aan elkaar en aan de nieuwe groep of omgeving. Dat is JUIST de ideale periode om over pesten te beginnen. Een nieuw schooljaar, een nieuwe start en nieuwe kansen! Op de site http://www.stoppestennu.nl staat een compleet draaiboek en uitgewerkte lessugesties, wellicht iets om standaard in de jaarplanning op te nemen voor volgende jaren…..(een keer kritisch kijken naar het taakbeleid is immers ook niet verkeerd).

Nu kun je denken….een week tegen pesten…. allemaal leuk en aardig, maar daarna gaat het gewoon op dezelfde voet verder. Natuurlijk blijft het niet bij deze week, maar het is uiteraard heel erg goed om kinderen in deze week te leren dat ze pesten bespreekbaar moeten maken! Als er schoolbreed aandacht voor is op hetzelfde tijdstip kan dit heel erg effectief zijn! Daar draait namelijk alles om…….bespreekbaar maken! Kinderen moeten zichzelf veilig kunnen voelen zowel op school als thuis. En niet alleen kinderen, OOK een heleboel volwassenen hebben nog altijd last van pesterijen op bijvoorbeeld hun werk.

Als dingen bespreekbaar worden gemaakt, kan het uit de taboesfeer worden gehaald en kan er iets aan gedaan worden. We moeten met z’n allen er naar toe, dat we met een ander oog naar  pesters gaan kijken en DAAR het verschil gaan maken!

Begrijp me niet verkeerd dat ik het op wil nemen voor de pesters, maar geloof mij, 9 van de 10 keer pesten deze kinderen doordat ze zelf niet lekker in hun vel zitten, geen fijne thuissituatie hebben, onzeker zijn, zelf gepest worden en noem maar op! Vaak steken we in op het verzachten van het leed van de gepeste kinderen (wat natuurlijk heel belangrijk is). Maar zou het niet mooi zijn als we de pesters zouden leren om eens kritisch naar zichzelf en naar elkaar te kijken? Dat we ze confronteren met wat hun gedrag voor consequenties heeft? Dat we kinderen van jongs af aan al aanleren, dat het normaal is dat je elkaar op een positieve manier mag aanspreken op negatief gedrag? Dat je elkaar mag corrigeren wanneer het mis dreigt te gaan? En niet te vergeten dat het juist stoer is om voor elkaar op te komen?

En nu weet ik ook echt wel dat het wishful thinking is, om een klas of school pestvrij te krijgen. Maar ik ben er wel van overtuigd dat leerkrachten i.s.m ouders er een heel groot aandeel in kunnen hebben. LAAT leerkrachten a.u.b de kans en vooral de tijd krijgen om er in hun klas (het liefst dagelijks) aandacht aan te geven. En niet alleen n.a.v incidenten in de pauze…. NEE …..JUIST al voordat het fout gaat! En SCHRAP desnoods een keer een rekenlesje….. Want “geen tijd” is onzin!!! Kinderen die niet lekker in hun vel zitten pikken toch niks op van dat lesje. Als de sfeer in de klas goed is, halen ze het daarna met gemak weer in! Durf flexibel te zijn binnen de opgelegde tijdsdruk, je plukt er later de vruchten van!

En ouders…..bij jullie ligt er ook een belangrijke taak, schuif het niet af op school, ga niet aan de poort staan kletsen dat er “niks” aan pesten wordt gedaan! Ga niet praten met elkaar over dat ene kind wat pest, maar praat erover met de leerkracht! Als die van niks weet, kan hij ook niks veranderen! En bovenal…..PRAAT erover met uw eigen kind! Want dat kan zomaar de aanstichter zijn zonder dat je het weet!

Fijne dag!