Ik huil van binnen!

Lieve mensen,

Gisteren postte ik op FB een  bericht dat Denis en ik ons aan hebben gemeld als gastgezin voor vluchtelingen. NOU…. dat heeft heel wat stof doen opwaaien! En ik kan het nog best begrijpen wanneer mensen er een beetje sceptisch tegenover staan, maar er worden opmerkingen gemaakt waar ik van binnen echt ga huilen!

Ik wil de (zoveelste) discussie niet aanwakkeren want het boeit me niet hoe jij erover denkt…… althans….. het boeit met niet wanneer jij niet dezelfde mening deelt als ik. De poging om iemand te overtuigen van de goedheid van deze actie waag ik niet eens. Het moet recht uit je eerste gevoel komen en anders moet je er niet aan beginnen in mijn ogen, even goede vrienden. Het boeit me WEL wanneer je juist DEZELFDE intentie hebt als ik. En ik weet ook wel dat een bericht op FB altijd meningen oproept en dat is ook prima. Maar ik word echt verdrietig van het feit dat de initiatiefnemers van de FB-pagina “ik ben gastgezin voor een vluchteling” opmerkingen krijgen waar de honden nog geen brood van lusten! (ik citeer letterlijk wat ik vandaag gelezen heb;

” Als er oorlog komt is dat jullie schuld”  of  “ZE lopen wel allemaal met dure merkkleding, hadden ze voor dat geld niet beter een zwemvest voor hun zoontje kunnen kopen”………..en de rest bespaar ik jullie)

Allereerst wil ik even duidelijk aangeven dat ik de FB post plaatste om andere mensen op het idee te brengen dit ook te gaan doen. Ikzelf zag het namelijk ook op FB voorbij komen en werd daardoor meteen enthousiast. Enthousiast….is misschien niet het juiste woord, maar het gaf me meteen een warm gevoel.

EINDELIJK een actie waarbij je niet machteloos toe hoeft te kijken, of waar je bang moet zijn dat je geld op de “grote hoop” belandt….. NEE een actie waarbij je je machteloosheid kunt om zetten in het geven van liefde! Want DAT is waar het om draait, LIEFDE geven. Op de onderstaande link kun je alle informatie lezen mocht je ook geïnteresseerd zijn! (of voor degenen die de gedachte hebben dat wij een mini-asielzoekerscentrum gaan beginnen, kun je hieronder lezen dat dit helemaal niet zo is en dat er een legio aan mogelijkheden is om mensen te helpen):

Gastgezin_blauw

Potverdorie mensen. NEE wij “nemen” geen asielzoeker in huis en JA we nodigen hem graag uit voor een maaltijd of een kop koffie. En NEE we zijn niet bang dat hij vervolgens hier het hele huis komt leeghalen. En NEE ik weet niet van te voren precies waar ik aan begin, maar dat weegt voor mijn gevoel NOOIT op tegen de situatie waar deze mensen noodgedwongen in zitten. JA ik kan zelf aangeven op welk vlak ik hulp wil bieden en JA ik vind het zelf een heel fijn gevoel om op deze manier iets te kunnen betekenen voor anderen. En NEE mijn kinderen trek ik hier niet in mee, maar ik probeer ze wel bij te brengen dat er mensen en kinderen zijn die liefde en veiligheid moeten missen. Ik HUIL van binnen, echt waar!

Zulke dingen laat ik echt moeilijk los in mijn hoofd en verbaas me erover dat mensen hier een andere mening op na houden. Maar dit stukje kan ik gelukkig goed filteren! Al maakt het me wel enorm verdrietig. En laat het me ONTZETTEND relativeren hoe dankbaar ik mag zijn met alles wat ik heb. En ik weet dat ik realistisch moet blijven dat we heel veel dingen ook NIET kunnen verhelpen. Maar laat a.u.b de mensen die willen helpen gewoon hun gang gaan. En NEE daar hoeft niemand een schouderklopje voor want mensen die echt willen helpen, zijn gewoon voor zichzelf blij dat er inwendig wat gedaan wordt aan het machteloze gevoel.

Ik heb heel veel bewondering voor de initiatiefnemers van deze actie en ik heb altijd al heel veel bewondering gehad voor stichting vluchtelingenwerk. En we hebben regelmatig contact gezocht met asielzoekers (3 personen of zo) uit ons dorp omdat ze voorbij kwamen lopen van Someren naar Someren- Eind in de stromende regen. De MEEST verschrikkelijke verhalen gehoord, maar de meest dankbare mensen EVER ontmoet.

dat is geen asielzoeker dat is een mens

Ze worden op het moment over 1 kam geschoren met terroristen en criminelen. Gelukszoekers worden ze ook wel genoemd! Nou geloof dat maar dat ze hun “geluk” hier zullen vinden…..traumatisch beschadigd voor de rest van hun leven. En dan willen wij dat ze terug gaan naar hun eigen land???? Het is een groot probleem…..dat klopt….. maar het is een probleem wat heel de wereld aan gaat en dus ook ons! Het enige wat wij kunnen doen is op kleinschalige manier een ieniemienie beetje “menselijke waardigheid” bieden. Nou en daar wil ik me heel graag voor in zetten en ik zou het fijn vinden wanneer jullie dat respecteren (ook al heb je daar een eigen mening over)

Dank jullie wel!

Het van me af schrijven van dit verhaal zorgt voor opluchting en daardoor ga ik van binnen ietsje minder huilen!

xx

Suus

12 gedachtes over “Ik huil van binnen!

  1. Echt zo ontzettend dat er mensen zijn die zo denken. Het zijn mensen…. Stel dat wij alles achter moesten laten,doodsangsten uit moesten staan. En om je eigen kind te verliezen…
    In plaats van zo bezig te zijn met jezelf zouden meer mensen zich moeten verplaatsen in anderen.
    Trek vooral je eigen plan en Sluit je gevoel voor iedereen die het niet waard is.
    Je bent een mooi mens!

    Like

  2. Wauw, wat een geweldige reactie!!
    Onze wereld zit vol schrijnende verhalen….als je dan die harteloze reacties van sommige mensen leest; onbegrijpelijk! Walgelijk!
    Gelukkig zijn er ook mensen zoals jij die willen helpen om de wereld een klein beetje mooier te maken!
    Ga zo door, dit heeft onze wereld nodig.

    Like

  3. ik wist niet dat jij je ook had aangemeld. BOKS! ik heb het vanmorgen ook gedaan er een stukje over geschreven. Ik kreeg bijna de hele buurt over me heen, want hoe kon ik dat nou doen? niet even verder lezen en inzien dat het niet om langdurige opvang gaat maar om een etentje, koffie, spelen, wandeling, weg uit de ellende! en nee, er zal geen wereldvrede door komen maar als we toch potverdorie allemaal niets doen gebeurd er helemaal niets! ik huil een beetje met je mee. niet alleen om het verdriet van de vluchtelingen, vooral om het egoïsme, het kortzichtige en het negatieve van de medemens.

    Like

  4. Ik voel helemaal met je mee. Verdrietig en boos om de reactie van zo veel mensen. Hoe kan dat toch? Heel fijn dat jij het zo verwoordt. Inderdaad, heel goed bezig! Dank je wel!

    Like

  5. Super , wie krijgt bij het zien van deze beelden niet het gevoel van we cq ik moet iets doen , ga me hier zeker verder in verdiepen. Heel veel respect voor jullie en veel succes.

    Like

  6. Wat heb je dit enorm mooi van je af geschreven… Ik kwam op je website terecht omdat ik ongeveer hetzelfde ga doen. Ik ga naar het Griekse eiland Lesbos om daar basishulp te bieden aan baby’s en kinderen. Maar ook ik ben ‘bang’ voor de reacties. Reacties van radicaliserende Nederlanders. Het moet toch niet gekker worden… Ik ga er over bloggen straks.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s