Het gevoel van……Nirwana Tuinfeest

Ja tis weer zover. Mijn hoofd zit vol, mijn hart zit vol en het MOET er weer uit! Vorig jaar, toen ik nog geen blog had, heb ik in een FB post mijn gevoel proberen te omschrijven over Nirwana Tuinfeest.Eigenlijk lukt dat niet, een gevoel omschrijven…..maar toch heb ik zwaar de behoefte om het dit jaar WEER te proberen. Waarom? Tja….. Gewoon omdat ik er vol van zit en misschien herken je dit gevoel ook? En wat is er nou mooier om een gemeenschappelijk gevoel te delen!?

Ikzelf ben mijn ouders heel dankbaar voor het feit dat ze me van kind af aan mee namen naar de familiedag op zondag. Ik ben met Nirwana opgegroeid en ben van de 40 jaar dat het bestaat zeker 20 keer geweest.

foto 1

Kleine Suus, 33 jaar geleden op het nirwanaterrein

Maar WAT voor gevoel maakt voor mij (als hooggevoelige deeltijd sensation seeker ;)) Nirwana zo bijzonder?????

Het gevoel van…..de kaartjes in de pocket hebben en dat in je agenda kunnen schrijven:

foto 5

Het gevoel van….. mijn kledingkeuze voorafgaand aan het festival! Heerlijk aantrekken wat IK wil (al doe ik dat altijd al) zonder dat er ook maar IEMAND een opmerking overmaakt! ( tis nog geen carnaval)

Het gevoel van….. het festivalterrein oplopen en dan de keiharde gitaarmuziek in je hele lijf voelen. Geweldig.

Het gevoel van …..een uur verder zijn voordat je munten en je eerste bekertje drinken hebt gescoord. En niet omdat dit niet goed geregeld is…..maar omdat je continue aan het kletsen bent.

Het gevoel van.…….het prachtige festivalterrein tussen de bomen.

Het gevoel van……lekker in het zonnetje met de juiste muziek, de juiste mensen op het juiste tijdstip.

Het gevoel van.... helemaal uit je plaat gaan voor bij het podium! (dit jaar bij Typhoon)

Het gevoel van….. oude bekenden na jaaaaaren weer eens tegen komen en niet uitgekletst raken.

Het gevoel van….. nieuwe mensen ontmoeten.

Het gevoel van….oudleerlingen tegenkomen, die inmiddels al een jaar of 20 zijn en die dan nog steeds ” juf Suzanne” tegen je zeggen.

Het gevoel van …..op je horloge kijken en er van balen dat het alweer zo laat is. Het liefst zou je de tijd even stil zetten.

Het gevoel van..…. alvast aanlopen naar de wc wanneer je nog niet echt nodig moet, want je bereikt de toiletten vast niet zonder een paar gesprekken te voeren onderweg.

Het gevoel van….. “ff” aan een hangtafel een frietje gaan eten, aan de praat raken met een groep onbekenden en uiteindelijk een paar uur later erachter komen dat de Dropkick Murphy’s al aan de gang zijn.

Het gevoel van…… tranen in mijn ogen krijgen bij Dog eat Dog omdat het dikke vette jeugdsentiment is.

foto 2

Het gevoel van….. volle bak dansen op Gogol Bordello en daar kippenvel van krijgen omdat bijna het halve veld volle bak aan het dansen is.

Het gevoel van…..me helemaal thuis voelen in de mensenmassa. En hier gewoon uren alleen rond kunnen lopen .

Het gevoel van…..het geluid horen van bladblazers en weten dat je binnen nu en 10 minuten echt het veld moet gaan verlaten.

foto 4

Het gevoel van….. geen stem meer hebben en vermoeide benen en van HEEL VEEL prikkels.

Het gevoel van……afsluiten met een lekker bakje koffie van de  bean brothers om daar vervolgens weer in gesprek te raken met allerlei mensen.

Het gevoel van……complimenten krijgen van mensen omdat ze je blog hebben gelezen.

Het gevoel van….. “Tante Hannie” (tante van karlijn een vriendin van mij) die tegen het festivalterrein aan woont en waar ik altijd mijn spullen neer mag leggen en waar we nog gezellig even in de tuin wat drinken naderhand. xxx

Het gevoel van.…….. bewondering voor de organisatie, de programmering en alle vrijwilligers van dit geweldige festival.

Samenvattend betekent dit dus vooral een gevoel van……. dankbaarheid, inspiratie, plezier, emotie en thuiskomen. Als je dit gevoel in 1 woord zou moeten omschrijven, zou dat voor mij het woordje “Nirwana” zijn. 😉

foto 3

Ik was vandaag heeeeel graag met Denis, Just en Meis naar de familiedag gekomen. Gewoon omdat ik ZOOOOOO graag wil laten zien, waar mama het zo leuk heeft gehad dit weekend. Maar helaas had Denis al andere plannen en Just en Meis willen met geen mogelijkheid mee…….. MAAR ze hebben me alledrie moeten beloven dat ze volgend jaar ZEKER mee gaan. Zodat ze over 10 jaar ook kunnen zeggen…..dat ze dankbaar zijn dat we ze van jongs af aan al mee naar het tuinfeest hebben genomen. Maar ergens is het goed zo, als ik luister naar mijn lichaam en naar mijn verstand is het mooi geweest voor dit weekend! (alleen denkt mijn gevoel hier anders over )

Voor iedereen die vandaag nog gaat……. heel veel plezier!!!! Voor iedereen die niet meer gaat:

dream festivals

Poster uit mijn webshop http://www.justmeiselfshop.nl

Nirwana Tuinfeest, je was awesome! Tnx en tot volgend jaar

xx

Suus

Eurosjopper Groots met de zachte “E”

Ok…. Ik geef toe… de titel slaat eigenlijk nergens op. Maar aangezien heel mijn social media vol staat met euforische foto’s van de concerten van Guus Meeuwis EN het feit dat ik weet dat de tourmanager van Guus ook heeeeeeeel graag naar eurosjopper was gegaan, vond ik m wel toepasselijk 😜 ( dit alles met een enorme diepe buiging voor Guus overigens)

Nu even over tot de orde van de dag…..

Het was zeker NIET mijn bedoeling om hier een blog over te schrijven en het is ook zeker NIET ter promotie van dit festival  (dit festival heeft het voor mekaar om een schaarste te creëeren op het gebied van tickets dus moet je blij zijn dat je er eentje hebt weten te bemachtigen )

Ik schrijf het:

a) omdat ik er gisteren door iemand op het idee werd gebracht (maar daarover later meer he Ilse 😉)

b) Omdat het gewoon NIET mogelijk is om hier niks over te schrijven. Het voordeel van hooggevoelig zijn is namelijk dat je mooie dingen heel intens beleefd….. Eurosjopper behoort sinds gister tot het rijtje van zulke mooie dingen!

Hoe en wat eurosjopper precies is, hoef ik hier niet uitgebreid uit te leggen, dat weet namelijk al bijna iedereen en voor degenen die het niet weten, hebben ze een eigen website http://www.eurosjopper.nl

Ik (als festivalliefhebber ) schaam me echt om te moeten zeggen dat ik gister gewoon voor het eerst in mijn carrière naar eurosjopper ben geweest! Hoe dat mogelijk is, weet ik ook echt niet (en die vraag heb ik mezelf wel 30 keer gesteld gister) maakt ook niet uit, feit is dat het de eerste maar zeker niet de laatste keer was. Dankzij een vriendin (Simone ) die gelukkig aan mij dacht toen ze aan kaartjes kon komen (dikke tnx )

In mijn beleving stonden er op dit festival allemaal een beetje “B” bandjes en moest je hier vooral niet heen gaan voor de muziek……nou ik vond echt dat er geweldig mooie bands tussen zaten! Ik heb niet alles bewust kunnen zien ( te veel gebuurt met veel mensen uiteraard) Maar de band die mij het meest bij is gebleven was Agitator, dat klonk echt zo vet!!!!!

Ik heb al lang in de gaten dat dit een heel erg “onsamenhangend” van de “hak-op-de-tak” blog gaat worden, maar dat komt omdat ik veel te veel wil vertellen..

Terug naar het begin! We liepen vanuit het centrum van Lierop helemaal naar het pittoreske plekje bij de blokhut! Ik kreeg onderweg nog de opmerking naar m’n hoofd geslingerd “dat het nog geen carnaval was” ( door een oom van mij notabene, van je familie moet je het hebben he😉)  toen wist is zeker dat ik de juiste kledingkeuze had gemaakt! In gekleurde kleding met vooral veel drukke prints voel ik me het fijnst en vrolijkst!


Eenmaal op het festival terrein voelde ik me gelijk als een vis in het water! Zo mooi om te zien hoe tientallen vrijwilligers zorg dragen voor dit festival! Mensen die continue lege bierflessen ophalen, zorgen dat de wc’s schoon zijn , super goed eten verzorgen , duizenden bierflesjes openmaken en ranzige wijn serveren, kortom ZORG dragen om dit evenement perfect te laten verlopen! En dat is gelukt, wat een gemoedelijk festival ondanks het grote “rock-and-roll” gehalte!


Het enige nadeel op zo’n dag is de tijd…. Het is namelijk NIET normaal hoe snel de uren voorbij vliegen!

Mensen die mij kennen of mijn eerdere blogs hebben gelezen weten dat ik niet zo van verrassingen houd en vaak ervoor zorg dat ik ZEKER naar huis kan wanneer ik zelf wil. Gisteren ben ik een keer gegaan met de“ik zie wel hoe ik naar huis kom” instelling en dat was prima bevallen! Aangezien Denis bezig was met zijn #kkd15 tour (grappige tag overigens wanneer je social media hebt) wist ik dat ik daar niet op hoefde te rekenen! Maar al gauw waren er verschillende mensen uit Someren-Eind waar ik eventueel mee terug zou kunnen! Dus no worries !

Het laatste uurtje zijn we nog volop gaan dansen in de feesttent. En bij de uitgang (of was het nou ingang?😜) stonden 2 lieve mensen uit onze straat (Paul en Ilse, jaja die van de hillbillies enz enz enz )op een hele aardige broer te wachten waarbij ik zo in mocht stappen (waarvoor dank)! Volle bak lol gehad, voornamelijk om “daar had je bij moeten zijn” –dingen! Terwijl we aan het lachen waren kreeg ik de opmerking “kiek mar uit, want morgen schrijft Suus er een blog over”

Ik had beloofd het niet te doen maar Ilse stond erop dat ze een eervolle vermelding zou krijgen over het feit dat er een ster in haar voorruit zat! (Oftewel een scheur in t brillenglas, vanwege het dansen) dus bij deze…….😂

Ik realiseer me heel goed dat dit niet behoort tot mijn beste blogs ever… Dat hoeft ook niet…..ik vond het mooi om vanuit het hart te schrijven over deze mooie dag op dit geweldige festival!


De bandjes zijn weer af….. En nu op naar de volgende festivals! Die ik overigens ook enorm kan aanbevelen!!!! Allereerst  Zum Schluss wat voor mij persoonlijk een jaarlijkse traditie is geworden en wat van klein evenement is opgebloeid tot een waar festival! Niet altijd mijn muziek, maar wel altijd mijn sfeer en dat is minstens zo belangrijk!

En uiteraard daarna nog Nirwana tuinfeest wat geen extra uitleg nodig heeft!

Tot slot:


Fijne zondag!!!!

X