10 activiteiten die een juf of meester moet regelen (vlak voor of) in zijn/haar vakantie:

Als je in het onderwijs zit dan heb je er gegarandeerd mee te maken……mensen die zeggen : ” Oooooooo 6 weken vakantie WAT een luxe!!!!”

Tuurlijk…..dat is ook zo.  Een vakantie van 6 weken IS luxe. En meestal ook nog tegelijkertijd met je eigen kinderen (mocht je die hebben)…..ideaal…..zou je denken. Het is echter een ietwat vertekend beeld!

Leerkrachten basisonderwijs hebben 6 weken geen kinderen in hun klas, maar ze hebben zeker GEEN 6 weken vakantie. Toen ik nog voor de klas stond, schoot ik altijd meteen in de verdediging als ik zo’n opmerking kreeg en ging mezelf direct verantwoorden.( Inmiddels zou ik denken, laat ze maar praten……maar toch wringt zo’n opmerking 😉 )

Om voor eens en voor altijd een eind te maken aan dat geromantiseerd idee, heb ik een lijstje met 10 activiteiten die een leerkracht o.a nog moet regelen voordat het nieuwe schooljaar begint. En aangezien ze tot de laatste dag kinderen in hun groep hebben, kunnen ze hier vaak pas mee starten in de vakantie:

1. Zorgen dat je klaslokaal netjes op orde is inclusief genoeg passend meubilair. (met een beetje pech verhuizen naar een ander lokaal omdat je een andere groep krijgt het volgend jaar).

2. De klassen-map op orde hebben met de weekplanning en alle gegevens van de nieuwe groep. En een jaarplanning maken.

3. Naamkaartjes maken voor alle kinderen voor op het planbord. (bij de kleuters)

4. Alle leerlingdossiers van de aankomende groep grondig doornemen.

5. Openingsweek van het nieuwe schooljaar voorbereiden

6. Teamvergadering/studiemiddag om concrete afspraken te maken rondom het nieuwe schooljaar

7. Voorbereidingen treffen voor je taakbeleid.

8. Afspraken maken en roosters afstemmen met duopartners of parallel-leerkrachten.

9. Je kasten bevoorraden met voor alle leerlingen nieuwe materialen en werkboeken.

10. Er samen voor zorgen dat magazijnen en gezamenlijke ruimtes (denk aan materialen-hok, speelzaal, extra lokalen) worden opgeruimd en weer netjes zijn.

En zo zijn er nog een heel aantal dingen die MOETEN gebeuren  waar je alleen maar tijd voor hebt in de vakantie. Al deze dingen kun je dus van die 6 weken af tellen.

Dit zijn dus de dingen die ik totaal niet mis in het onderwijs, maar waarvan ik wel het gevoel heb dat ik ze een keer moet benoemen. Niet dat jullie nu medelijden moeten krijgen met juffen en meesters, maar misschien dat je er wel ietsje meer waardering voor krijgt. De dingen achter de schermen worden vaak niet gezien en zijn vanzelfsprekend.Het zijn dingen die er gewoon bij horen, dat is zo. En de vakantie wordt doorbetaald dus is het logisch dat er ook voor gewerkt moet worden.

Toch ben ik er van overtuigd dat een leerkracht de rest van de tijd die overblijft in de vakantie, knetterhard nodig heeft om  los te komen van de werkdruk van einde schooljaar en om het hoofd leeg te maken.

En dit verhaal is vooral niet bedoeld om een discussie aan te wakkeren maar puur om een keertje een kijkje achter de schermen te geven in het basisonderwijs in vakantietijd. Er zijn zelfs mensen die denken dat iemand leerkracht wordt “omdat ie zoveel vakantie heeft”. Zoals meester Bart  (leerkracht voortgezet onderwijs)heel mooi citeerde;

Lesgeven gaat enkel goed wanneer je er je hele ziel en zaligheid in stopt. Daar brengt 6 weken vrij geen verandering in.

Via deze weg wens ik ook al mijn oud-collega’s (basisschoolleerkrachten in NL) een welverdiende vakantie en hoop dat ze vol goede frisse moed weer aan een nieuw schooljaar zullen beginnen! En voor oud-collega’s hier in het zuiden….succes met de laatste loodjes!

Jullie doen fantastisch werk!!!!!!!

loesje19

Alles wordt anders als je er met je eigen gevoel in zit…..

Ik krijg regelmatig de opmerking : “jij zult wel precies weten hoe je de problemen bij je eigen kinderen moet oplossen!”  Dit wordt dan vaak gebaseerd op het feit dat ik jaren voor de klas heb gestaan en dat ik momenteel kinderen begeleid die bijvoorbeeld faalangstig zijn, die weinig zelfvertrouwen hebben, hooggevoelig zijn, enz enz.

Bij andermans kinderen……….weet ik idd vaak heel goed hoe ik ze zou kunnen begeleiden of ze kan helpen hun problemen op te lossen. Maar bij mijn eigen kinderen werkt dat toch net even anders.

Ook mijn kinderen zoeken mijn grenzen op en gaan daar echt wel eens over heen. Ook mijn kinderen maken me ooit onzeker of ik het allemaal wel goed doe. Ook mijn kinderen zijn wel eens moeilijk te doorgronden. Ook mijn kinderen zorgen ervoor dat ik me zorgen maak. Ook mijn kinderen zorgen ervoor dat ik verdrietig wordt wanneer ik zie dat ze met zichzelf worstelen. En zo kan ik nog wel 20 dingen opnoemen, waar ik bij mijn kinderen net zo goed als elke andere ouder tegenaan loop!

Kortom, ik snap andere ouders ENORM goed! Maar DE rede waarom ik het bij andere kinderen heel goed weet en bij mijn eigen kinderen soms helemaal niet, is dat ik er bij mijn eigen kinderen met mijn eigen gevoel in zit.

En tuurlijk, wanneer ik met andermans kinderen werk, leg ik ook mijn hele ziel en zaligheid erin en ga er voor 100% voor, maar uiteindelijk blijven het kinderen van een ander.

De meest gehoorde opmerking van ouders die op intake komen voor hun kind is: “ik probeer er alles aan te doen, maar ik kan niet genoeg doordringen en het lukt niet om de negatieve “flow” waar mijn kind nu in zit, te doorbreken”

En DAT komt omdat jouw gevoel als ouder totaal verweven zit met het gevoel van je kind. En als je er ZO met je gevoel in zit, is het erg lastig om je kind te helpen. Het kan dan heel erg nuttig zijn om de hulp in te schakelen of om tips te vragen bij iemand die er helemaal “buiten” staat. Als je er met je eigen gevoel in zit, vertroebeld jouw kijk op het geheel en dat beĂŻnvloed  heel de situatie.

Het feit dat jij als ouder, jouw kind het aller aller beste kent, staat hier los van. Daar is in mijn ogen geen twijfel over mogelijk, maar soms kan het heel zinvol zijn om je zorg te delen zodat jij het een stukje “los” kunt laten en de focus ook ergens anders op kunt leggen. Je moet het niet zien als falen maar juist als kracht wanneer je aan durft te geven dat het je even zelf niet lukt zoals je dat zou willen. En geloof mij…………ELKE ouder kent dat gevoel, ook al zou je dat in eerste instantie van sommigen niet verwachten. Maar zelfs al werken mensen elke dag met kinderen, thuis is het toch anders.

* Als een kraamverzorgster zelf een kindje krijgt, gaat ze ook regelmatig luisteren op het kamertje of ze haar baby nog hoort ademen. Vraagt ze zichzelf ook af of haar kindje het wel warm genoeg heeft. Terwijl ze het in het gezin waar ze werkt de kraamvrouw vast zegt dat ze op haar gevoel moet vertrouwen.

* Als een verloskundige zelf zwanger is, wil ze ook de bevestiging van een echo of er echt een baby groeit in haar buik. En wil ze ook naar het ziekenhuis als ze het kindje niet genoeg voelt bewegen. Terwijl ze regelmatig zegt tegen andere ouders dat ze zichzelf niet druk moeten maken.

* Als een pedagogisch medewerker van een kinderdagverblijf ouders kan geruststellen dat het  gedrag van hun kunt een “fase” is die echt bij de leeftijd van hun kind past, maakt ze zichzelf toch zorgen wanneer haar eigen kind datzelfde gedrag thuis vertoont.

En zo kun je natuurlijk nog een heleboel voorbeelden opnoemen die heeeeeel herkenbaar zullen zijn. Allemaal situaties van professionals die het op hun werk allemaal perfect weten en echt anderen kunnen helpen, maar die thuis ooit heel onzeker worden bij de ontwikkeling van hun eigen kinderen. Dit alles omdat dan je eigen gevoel om de hoek komt!

Alles wordt anders als je er met je eigen gevoel in zit………

En weet je…..dat is juist goed! Hoe frustrerend ook af en toe….maar als het je raakt betekent dat je er ontzettend veel om geeft! En dat is wat ieder kind wil……ouders die om hem of haar geven! Dus als je een onzeker momentje hebt, probeer het te relativeren en bedenk:perfecte moeder

fijne avond,

x

Suus