Help de Pesters!

Allereerst wil ik even verzekeren dat dit geen betoog is om pesters “goed” te praten. Ik wil alleen een statement maken omdat ik vind dat het huidige pestbeleid (of anti-pestbeleid) geen (of te weinig) effect heeft.

In mijn werk als weerbaarheidstrainer werk ik met kinderen die vaak gepest zijn……..ik werk met liefde en plezier met deze kinderen maar ergens knaagt altijd het gevoel aan mij dat het de omgekeerde wereld is. Gepeste kinderen moeten hulp gaan zoeken om weer zelfvertrouwen te krijgen, terwijl ik ZO ontzettend graag de pesters zou willen helpen. In mijn ogen kunnen er dan pas daadwerkelijk dingen gaan veranderen.

Pesters helpen?????? hoor ik jullie hardop denken. Tuurlijk, wanneer jouw kind gepest wordt kun je de pester wel “schieten” en is het lastig om het verhaal van 2 kanten te bekijken. Als ik er als professional vanaf een afstandje naar kijk, kan ik wel zo denken. (en JA het wordt een ander verhaal als het mijn eigen kinderen betreft)

Ik denk heel veel na vanuit het perspectief van de pester, wat zijn zijn* beweegredenen? Waarom pest iemand? Voor mezelf heb ik een lijst gemaakt van een aantal hele belangrijke redenen waarom iemand pest. Er zijn er vast nog 100 meer te bedenken, maar als deze aangepakt zouden worden, zou er al heel veel veranderen. Daar ben ik 200% van overtuigd.

Onzekerheid:

Vaak hebben pesters een “stoere” houding omdat ze daarmee hun onzekerheid maskeren. Achter dat stoere masker zit vaak heel veel verdriet. Maar als een pester eenmaal een “stoere” houding aanneemt, moet hij deze wel blijven voortzetten anders valt hij door de mand. Hoe mooi zou het zijn als er aan zijn zelfvertrouwen gewerkt gaat worden zodat hij leert hoe hij zijn stoere masker af kan zetten?

Thuissituatie:

Veel kinderen hebben een onzekere thuissituatie waarin ze vaak gekwetst zijn. Denk aan huiselijk geweld, verwaarlozing, scheiding, enz. En juist bij gezinnen waarvan jij het juist niet verwacht KAN dit aan de orde zijn. Er zijn een heleboel kinderen die geen veilig thuis hebben, terwijl iedereen denkt dat dit wel zo is. Voor de buitenwereld alles ok, maar ondertussen………. Deze kinderen ontwikkelen een verdedigingsmechanisme en dat kan o.a leiden tot pestgedrag! Hoe mooi zou het zijn als deze kinderen gezien en gehoord worden en een andere veilige plek zouden kunnen hebben om hun verhaal te mogen doen!

Bang om zelf gepest te worden

Veel kinderen die pesten, zijn zelf ooit gepest geweest. Dit kan zijn op school, op de sportclub, door broers en zussen enz. Om er zeker van te zijn dat ze niet weer gepest gaan worden, nemen ze het heft in eigen hand en kiezen ze zelf alvast een ander slachtoffer. Op die manier wordt de focus verlegd naar een ander en ontspringen ze zelf de dans. Hoe belangrijk is het om met deze kinderen in gesprek te gaan en uit te pluizen waarom ze pesten? Om ze te confronteren met hun verleden? Om ze te laten inzien wat de consequenties van hun gedrag zijn? En om ze hun zelfvertrouwen terug te geven?

Gemanipuleerd worden door een ander

Sommige kinderen worden letterlijk gemanipuleerd of “opgebutst” door een ander. En als ze niet mee doen, horen ze er niet bij! Kinderen die makkelijk te beïnvloeden zijn, worden hier vaak voor “gebruikt”. Hoe mooi zou het zijn dat juist weerbaarheidstrainingen voor deze kinderen “preventief” zouden worden ingezet?

Nooit geleerd om ECHT naar een ander te kijken en te respecteren

Dit is in mijn ogen de voornaamste rede waarom kinderen op een gegeven moment pestgedrag gaan vertonen. Ze hebben nooit geleerd om ECHT naar een ander te kijken. Om andere kinderen te leren begrijpen en te respecteren. Om in te zien dat iedereen anders is en dat er achter alle kinderen een ander verhaal zit. Nooit geleerd om om te gaan met rare gedachten of angstige gevoelens. Nooit geleerd wat de consequenties zijn van vervelende opmerkingen en wat het met de ander doet! Hoe mooi zou het zijn wanneer kinderen al van jongs af aan verplicht met elkaar in gesprek moeten gaan? Dat ze aan moeten geven hoe ze zich voelen? Dat ze eerlijk mogen aangeven wanneer een opmerking pijn deed en waarom? Dat er een open sfeer gecreëerd wordt op school waar ruimte is voor ontspanning bij stress en waar kinderen zichzelf veilig voelen in elkaars aanwezigheid?

Kortom, het moet de normaalste zaak van de wereld worden dat pesten gewoon NOT DONE is, dat kinderen elkaar daarop mogen wijzen en dat dit structureel gestuurd wordt! Dat er geïnvesteerd wordt in preventieve pestprogramma’s ipv mosterd na de maaltijd!

In mijn ogen werkt dit het beste door de Pester te helpen………helpen met hetgeen waar HIJ mee worstelt en DAT gedrag te sturen en te veranderen. Zullen we dat eens met z’n allen gaan doen? Het klinkt allemaal heel simpel, maar in mijn ogen is het ook echt niet moeilijker dan dat!

Lieve minister van onderwijs: Stop met het verspillen van geld aan faalangstreductietrainingen, weerbaarheidstrainingen en spendeer het in extra handen in de klas, zodat er in de klas meer tijd en ruimte komt om preventief aan de slag te gaan! Laat leerkrachten trainen op het gebied van mindfulness zodat ze het dagelijks in kunnen zetten.

Kinderen leren zichzelf te ontspannen en moet je eens kijken wat er dan zal gebeuren??? Rust, Respect en veiligheid in je klas.

Als je dit artikel hebt gelezen en je kunt jezelf hierin vinden? Deel het dan a.u.b en laat de kracht van de sociale media zijn werk doen! Een statement maken tegen pesten, maar dan op een vernieuwende manier!!!!!

(volg Justmeiself op Facebook, Instagram, twitter en pinterest of schrijf je in voor mijn blog als je op de hoogte wilt blijven van nieuwe ontwikkelingen, dit alles kan hiernaast>>>>> wanneer je op de icoontjes klikt)

*voor het leesgemak heb ik gekozen om hem, hij en zijn te gebruiken, maar op die plek kan natuurlijk net zo goed zij of haar staan.

https://i0.wp.com/www.is-you.nl/wp-content/uploads/2014/12/image2.jpg

Fijne dag,

x

Suus

Het Brein….

Gisterenavond ben ik naar een lezing geweest op het OKC in Asten, het ging over opvoeden vanuit het brein! Een groepje van ongeveer 15 mensen heeft binnen 2 uur tijd een korte uitleg gekregen over de werking van het brein en vooral wat het brein met je doet als het in een stressreactie schiet! WAT een logisch verhaal en wat ontzettend belangrijk om deze informatie te hebben om kinderen beter te begrijpen. (of om jezelf en anderen beter te begrijpen)

Hanneke en Hans Jeronimus zijn zichzelf hier helemaal in gaan verdiepen. Hanneke vanuit haar medische achtergrond als huisarts en Hans vanuit pure interesse voor kinderen. Samen hebben zij de praktijk het OKC in Asten opgezet! En WAT kunnen die mensen met pure passie vertellen zeg!! Ik wist het al, omdat ik daar ben geweest voor de mindfulnesstraining. Ik had daar een intake gesprek met Hanneke en nadat ze vertelde hoe het brein werkt en wat voor reacties het kan geven op je lijf, viel er zoveel op z’n plek. Ik kreeg echt meteen de reactie van : ” WAAROM HEEFT NOOIT IEMAND MIJ DIT EERDER VERTELD????” Vervolgens de training gevolgd en laaiend enthousiast geworden. Om dat ik gevoeld heb wat het met mij deed EN omdat ik beter snap waarom mijn lichaam op bepaalde dingen reageert! Ik ben ook meer gaan lezen over de werking van het kinderbrein en het is gewoon MEGA interessant!

Hanneke weet hier echt ALLES over te vertellen en samen met Hans heeft ze als het ware als “levensmissie” om deze kennis zoveel mogelijk te verspreiden! Zodat iedereen die kinderen heeft of er mee werkt, heel simpel dingen kan veranderen! Ik ben het met ze eens….ik snap hun missie…..deze kennis (die ze breintools noemen) MOET gewoon verspreid worden onder leerkrachten, ouders, zorgverleners, sportcoaches etc etc. Er is niks zweverigs of raars aan…..sterker nog…..gefundeerde feiten die simpelweg heel veel veranderingen teweeg kunnen brengen en veel problemen kunnen voorkomen.

Het is heel erg lastig uit te leggen wat er nu precies verteld is…. maar de belangrijkste essentie is zeker dat je ALTIJD moet zorgen dat je eerst VERBINDING krijgt met kinderen en daarna pas met ze in gesprek gaat. Een brein wat “flipt” KAN gewoon geen verbinding krijgen.

We kennen allemaal de situaties waarin kinderen driftbuien krijgen, paniekerig zijn, VEEL te zenuwachtig zijn etc etc…… Hun brein zit op dat moment in een MEGA stressreactie en kan niet reageren op dingen die je ze op dat moment wil overbrengen. Het heeft geen zin om tegen een kind te zeggen (of te schreeuwen) op het moment dat het oprecht boos is….. Het heeft geen zin om troostende woorden te zeggen op het moment dat een kind midden in zijn verdriet zit….. Je hebt op dat moment GEEN verbinding. Als je dat weet, en leert wat je op dat moment WEL kunt doen, maakt dat de situatie veel minder gefrustreerd en makkelijk!

En we kennen allemaal de reacties van andere mensen op zo’n moment: ” hij moet gewoon luisteren, als het MIJN kind was, wist ik het wel…..” Laat die mensen maar praten (hoe moeilijk het ook is) want het is niet hun kind en het is niet hun situatie op dat moment, dus het is grote bullshit dat ze op dat moment weten wat ze zouden doen. Je weet NOOIT wat je zou doen in een bepaalde situatie, voordat je het zelf meemaakt. En zo is het met alles toch?

Of nog zo’n dooddoener: ” tegenwoordig hebben alle kinderen wel iets, vroeger werd er geen aandacht aan gegeven en zaten die kinderen gewoon achteraan in de klas!” Vroeger….was alles anders…..en ooit over na gedacht hoe het gevoeld moet hebben voor die kinderen die toen gewoon als “vervelend” werden bestempeld?????

Niks is zo moeilijk als het opvoeden van kinderen! En in plaats van dat we elkaar erop wijzen wat we in elkaars situatie zouden doen. Zouden we wat meer respect voor elkaars aanpak kunnen hebben omdat iedereen handelt op de manier waarvan hij/zij denkt dat op dat moment het beste is. En ELK kind heeft een andere aanpak nodig en zolang je als volwassene nieuwsgierig blijft naar de rede WAAROM een kind op een bepaalde manier reageert….. mag je jezelf een dikke vette schouderklop geven!

Zoek verbinding met kinderen zodra hun brein daar toe in staat is! Mocht je hier meer over weten….neem contact op met http://www.okc-asten.nl en ze willen je er alles over vertellen!!!! Kinderen kunnen VEEL meer dan wijzelf in de gaten hebben. Onze taak is om ze daarin te stimuleren en juist niet af te remmen. En NATUURLIJK moeten ze leren wat WEL en NIET kan. Natuurlijk moet je grenzen stellen en kinderen duidelijk maken wanneer ze te ver zijn gegaan. Het belangrijkste is dat je dat doet op een moment dat het NUT heeft en dat je SAMEN met kinderen gaat kijken naar hoe het de volgende keer anders zou kunnen!

Als gepassioneerd (ex)leerkracht zou ik ZO graag willen dat Hanneke en Hans een groter platform zouden krijgen om hun verhaal te doen, omdat ik er zeker van ben dat dit het onderwijs ten goede zou komen! Hoe fijn zou het zijn dat kinderen elkaar leren begrijpen??? Hoe fijn zou het zijn dat kinderen leren WAT ze moeten doen in tijden van stress?? (en geloof mij, kinderen van tegenwoordig hebben veel stress)

Ik ben er van overtuigd dat PABO- studenten deze informatie gewoon nodig hebben, het heeft zoveel meerwaarde voor hun studie. Want in die 4 jaar dat ik op de PABO heb gezeten heb ik nooit deze info gehad en die had ik heel graag willen hebben!

Het zou fijn zijn als dit verhaal gedeeld gaat worden, niet voor mij, maar gewoon in het belang van al onze kinderen!

Fijne dag!!!!